Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Ιωάννης Παπλωματάς: Οι νέες θεατρικές ομάδες είναι κατά τη γνώμη μου τα σύγχρονα μπουλούκια

Ιωάννης Παπλωματάς: Οι νέες θεατρικές ομάδες είναι κατά τη γνώμη μου τα σύγχρονα μπουλούκια

Ο νεαρός σκηνοθέτης παρουσιάζει το φετινό χειμώνα την κωμωδία με τίτλο «Ράφτης κυριών» στο Θέατρο FabrikArt Athens

κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Λίγες στιγμές πριν από την πρεμιέρα που έχει προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012, ο Ιωάννης Παπλωματάς απάντησε στις ερωτήσεις του www.culturenow.gr, με αφορμή το έργο του Ζωρζ Φεντώ.


Συνέντευξη: Νώντας Δουζίνας


Culturenow.gr: Σκηνοθετείτε το κωμικό έργο με τίτλο «Ράφτης κυριών», στο Θέατρο FabrikArt Athens. Θα μας μιλήσετε για το έργο;
Ιωάννης Παπλωματάς:
Το έργο Ράφτης Κυριών Του Ζωρζ Φεντώ γράφτηκε το 1887 όταν ο ίδιος ήταν μόλις είκοσι πέντε ετών και ήταν η πρώτη του μεγάλη επιτυχία. Ο Φεντώ θεωρείται ένας απο τους μεγαλύτερους κωμωδιογράφους όλων των εποχών.


Cul.N.: Πρόκειται για ένα σατιρικό έργο. Τι ακριβώς επιχειρεί να σατιρίσει ο συγγραφέας;
Ι.Π.:
Με αυτό το έργο ο Φεντώ σατυρίζει την υποκρισία και την σεμνοτυφία της εποχής, η οποία βεβαίως δεν απέχει καθόλου απο την δική μας. Είναι ένα έργο με ακατάπαυστο ρυθμό, χιούμορ και ανατροπές.


Cul.N.: Πώς προσπαθείτε εσείς σκηνοθετικά, να αποδώσετε αυτή τη σάτιρα του συγγραφέα;
Ι.Π.:
Διατηρώντας τον γρήγορο ρυθμό, εφευρίσκοντας νέες ιδέες, πιο κοντά στην δική μας εποχή, και βέβαια με την πολύτιμη βοήθεια του δασκάλου μου και μεταφραστή του έργου κυρίου Γιάννη Ιορδανίδη.


Cul.N.: Ένας γιατρός, παριστάνει το ράφτη για να στεγάσει τον παράνομο έρωτά του. Φαντάζει παράξενο, αν σκεφτούμε πως συνήθως οι ρόλοι είναι αντίστροφοι, δηλαδή πως ένας ράφτης θα ήθελε να παριστάνει το γιατρό…
Ι.Π.:
Αυτό δεν είναι και τόσο απόλυτο. Ο καθένας θα παρίστανε τον οποιοδήποτε προκειμένου να ξεφύγει απο μια δύσκολη κατάσταση.


Cul.N.: Στην πραγματική μας ζωή, παίζουμε όλοι τέτοιους ρόλους για να αποφύγουμε την πραγματικότητα;
Ι.Π.:
Και βέβαια παίζουμε. Ας πάρουμε για παράδειγμα τους πολιτικούς της χώρας μας: Υποκρίνονται οτι ενδιαφέρονται για το καλό του λαού ενώ στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει.


Cul.N.: Τι ήταν αυτό που θέλατε να πετύχετε κατά τη σκηνοθετική επεξεργασία του έργου; Σας ικανοποιεί το αποτέλεσμα;
Ι.Π.:
Προσπάθησα να μεταφέρω στη σκηνή όλα αυτά τα οποιά σατυρίζει ο Φεντώ στο έργο του δείχνοντας συγχρόνως στους θεατές την κωμική πλευρά ενος ψέμματος αλλά και πού αυτό μπορεί να οδηγήσει. Είμαι πολύ ικανοποιημένος απο το αποτέλεσμα. Όλα τα παιδιά είναι νέοι ηθοποιοι με πολύ πάθος και αγάπη γι' αυτό που κάνουν και πραγματικά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.


Cul.N.: Η παράσταση παρουσιάζεται από την ομάδα ΣυνArtηση. Πώς δημιουργήθηκε η ομάδα και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από αυτή;
Ι.Π.:
Η ομάδα ΣυνArtηση δημιουργήθηκε απο την ανάγκη για δημιουργία,έκφραση, εξέλιξη, νέες καλλιτεχνικές τάσεις και εξωτερίκευση αυτού που αγαπάμε περισσότερο: Της Τέχνης του Θεάτρου. Η προσδοκία μας είναι να μην αφήσουμε ποτέ αυτή την ανάγκη να σβήσει.


Cul.N.: Με την Κρίση να μαστίζει και το θέατρο, η σύσταση τέτοιων ομάδων αποτελεί μια διέξοδο για τους ηθοποιούς, ή μήπως όχι;
Ι.Π.:
Αυτές οι νέες ομάδες είναι κατά τη γνώμη μου τα σύγχρονα μπουλούκια. Σαφώς και είναι διέξοδος για τους ηθοποιούς δεδομένης της κατάστασης και της ανεργίας που υπάρχει στον χώρο μας.


Cul.N.: Μέχρι πότε θα παρουσιάζεται η παράσταση στο Θέατρο FabrikArt;
Ι.Π.:
Η παράσταση έχει προγραμματιστεί να παίζεται μέχρι 29/1/13.

Σχετικές ειδήσεις
Θέμελης Γλυνάτσης: Ο δικός μου Ζάντμαν είναι το σκοτάδι
21.02.2017 12:37
Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, με σπουδές Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Θεάτρου στην Αγγλία και διδακτορική διατριβή πάνω στο «θέατρο της σκληρότητας» του Antonin Artaud, είναι ένας αξιόλογος καλλιτέχνης της νεότερης γενιάς, σταθερά ανερχόμενος και πολλά υποσχόμενος. Με αφορμή την παράσταση «Enter Sandman» που παρουσιάζεται στο Skrow Theater μας μίλησε, τόσο για τον κόσμο που πλάθει ο Χόφμαν και την σκηνική γλώσσα της παράστασης όσο για το τραγούδι που σημάδεψε την εφηβική του ηλικία και για τον δικό του Ζάντμαν· και είχε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να πει.
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Η γελοιότητα είναι πάντα επίκαιρη
13.02.2017 11:38
Τα τελευταία χρόνια, το όνομά της ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Η νεαρή ηθοποιός Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, απόφοιτη της σχολής του Εθνικού, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον δημιουργών και κοινού, λόγω των σημαντικών συμμετοχών της σε θεατρικές παραστάσεις όπως η «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και ταινίες όπως ο «Νοτιάς».
Σοφία Φιλιππίδου: Η σκηνοθεσία είναι το καλύτερο ταξίδι και το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι
10.02.2017 16:52
Η Σοφία Φιλιππίδου είναι μια ηθοποιός που ξέρει να ισορροπεί άψογα ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Όλα αυτά τα χρόνια την έχουμε δει να μεταμορφώνεται με το ιδιαίτερο υποκριτικό της ταπεραμέντο σε πολλές κωμικές ή δραματικές φιγούρες του ελληνικού και του διεθνούς ρεπερτορίου. Και καταφέρνει πάντοτε να κερδίσει τον θεατή, άλλοτε ως μπριόζα «Ιοκάστη» στο «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» και άλλοτε ως «Γουίνι» στις «Ευτυχισμένες μέρες».
Θέμις Μπαζάκα: Αναζητώ την συνθήκη που θα με κάνει να νιώθω ζωντανή
25.01.2017 13:13
Για την πορεία της Θέμιδας Μπαζάκα, τα περισσότερα είναι πασίγνωστα. Αποτελεί μια από τις πιο περιζήτητες ηθοποιούς και έχει δώσει αμέτρητες συνεντεύξεις όλα αυτά τα χρόνια. Διαπιστώνει κανείς όμως, ότι πάντα βρίσκει κάτι ενδιαφέρον να πει, σε σχέση με τα όσα βιώνει ή απλώς παρακολουθεί. Λατρεύει το σινεμά και τα βιβλία, αλλά είναι και απόλυτα πιστή στο θέατρο, παρόλο που όπως λέει η ίδια, σκέφτεται πολύ πλέον πριν αποδεχθεί μια ανάλογη πρόταση.
DETACH: Ποίηση είναι η κρυπτογράφηση και ο κώδικάς μας
22.07.2016 12:13
Μία από τις ελληνικές παραγωγές του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών που περιμένουμε με ενδιαφέρον είναι το «The Dark Manifesto», μία lecture performance για το θάνατο των μανιφέστων τον 21ο αιώνα, η οποία θα παρουσιαστεί από την ομάδα DETACH στις 27 και 28 Ιουλίου, στην Πειραιώς 260. Τα μέλη της ομάδας DETACH, Γιώργος Βαλαής, Μάκης Κεντεποζίδης, Θάλεια Ιωαννίδου, Voltnoi Brege, βρήκαν λίγο χρόνο και μας μίλησαν –εν μέσω προβών- για την καλλιτεχνική τους "συνάντηση", την ιδέα πίσω από το «Σκοτεινό Μανιφέστο» που αποτελεί την αρχή μίας τριλογίας πάνω στη φόρμα του lecture, αλλά και για τις κρυμμένες δυνατότητες μέσα σε ένα νέο κόσμο που στοιχειώνεται βασανιστικά από καθετί παλιό…