Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Θοδωρής Γεωργακόπουλος: Φεβρουάριος

Θοδωρής Γεωργακόπουλος: Φεβρουάριος

Ήθελα πολύ καιρό να γράψω αυτό το μυθιστόρημα , ή τέλος πάντων ένα μυθιστόρημα σαν αυτό, αλλά δεν προλάβαινα…

… Δεν είχα χρόνο. Κι όταν απέκτησα χρόνο (παραιτήθηκα από μια δουλειά που δεν ήθελα πια) θυμήθηκα πως δεν φτάνει ο χρόνος για να γράψει κανείς ένα μυθιστόρημα. Χρειάζεται αυτοπειθαρχία και απομόνωση. Επειδή ήταν δύσκολο να επιβάλλω αυτά τα δύο πράγματα στον εαυτό μου, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω μερικές χιλιάδες ανθρώπους για να μου την επιβάλλουν: Τους αναγνώστες μου.  Σκέφτηκα διάφορους «ήπιους» τρόπους να κάνω την ίδια τη συγγραφή του βιβλίου διαδραστική διαδικασία, μα κανένας δεν μου φάνηκε αρκετά ειλικρινής και τίμιος. Όσο η ιδέα του βιβλίου κατακάθιζε και αποκρυσταλλωνόταν στο μυαλό μου, γινόταν ολοένα και πιο σαφές ότι ο καλύτερος τρόπος θα ήταν ο δυσκολότερος.  Έγραψα ολόκληρο το πρώτο draft του βιβλίου από 1η μέχρι 29 η Φεβρουαρίου, ανεβάζοντας κάθε μέρα ένα ολοκαίνουριο κεφάλαιο στο februarios.com. Δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι διάβασαν έστω και ένα από αυτά. Έλαβα εκατοντάδες e-mails, tweets και messages. Άλλοι μου διόρθωναν ορθογραφικά λάθη, άλλοι μου έγραφαν πράγματα που έχουν ζήσει, παρόμοια με αυτά που ζούσε ο πρωταγωνιστής, άλλοι με προέτρεπαν να τελειώνω με το κεφάλαιο της ημέρας, γιατί θέλουν να πάνε για ύπνο.  Ο «Φεβρουάριος» είναι η ιστορία ενός νεαρού Έλληνα που έχει χάσει τη γυναίκα του σε τροχαίο και, ένα χρόνο μετά, στην πτωχευμένη Ελλάδα του 2012, μήνα Φεβρουάριο, αποφασίζει να προχωρήσει παρακάτω.  Δεν είναι τυπικός Έλληνας και τα πράγματα που του συμβαίνουν στο βιβλίο δεν είναι πράγματα που συμβαίνουν σε όλους. Μα, σε κάποιο επίπεδο, νομίζω, όλοι οι Έλληνες μπορούν να ταυτιστούν μαζί του. Ξέρουμε πια, τι σημαίνει να χάνεις πράγματα σημαντικά, πολύ απότομα.  Το βιβλίο, μετά από επιμέλεια, διορθώσεις και αλλαγές που του έκανα, κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούλιο σε χάρτινη και ηλεκτρονική μορφή από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

 

Info:
Ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Ο «Φεβρουάριος» είναι το τρίτο του βιβλίο. http://www.georgakopoulos.org
http://www.februarios.com

Σχετικές ειδήσεις
Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα που θα σας συναρπάσουν
26.08.2016 11:51
Το αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει να εκθειάζεται και το οποίο άλλωστε είναι αυτό που μένει στην λογοτεχνική ιστορία - γιατί έχει πολλές πιθανότητες να μείνει - είναι εκείνο που δεν αναλώνεται αποκλειστικά στην εξιχνίαση της όποιας δολοφονίας περιγράφει, αυτό δεν χρειάζεται εξάλλου και τόσο πολύ ταλέντο.
5 βιβλία που αξίζει να διαβάσετε φέτος το καλοκαίρι
19.07.2016 12:46
Κάθε καλοκαίρι δημιουργείται μία μεγαλύτερη διάθεση για διέξοδο μέσω της ανάγνωσης. Αυτή η διαδικασία ψυχαγωγίας αξίζει να έχει εγγυήσεις μιας και ο χρόνος είναι χρήμα. Τα παρακάτω βιβλία παρουσιάζουν το καθένα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο ως προς την θεματολογία όσο και προς τη σημασία τους και αυτό γιατί είναι βαθιά ανθρώπινα, στέρεα ως προς την λογοτεχνική τους ποιότητα και προσφέρουν στον αναγνώστη πληροφορίες για πρόσωπα και πράγματα ενώ παράλληλα εγείρουν ερωτήματα και γεννούν συναισθήματα. Κάθε βιβλίο έχει επιλεγεί με την μέθοδο του μελισσοκόμου που επιθυμεί την καλύτερη δυνατή σοδειά μελιού.
Βασίλης Γκουρογιάννης: Σενάριο αθανασίας
07.04.2016 11:35
Η διαδικασία της γραφής μυθιστορήματος ποικίλλει από συγγραφέα σε συγγραφέα. Οι περισσότεροι πριν αρχίσουν να το γράφουν έχουν κατά νου μια βασική ιδέα που σιγά σιγά γίνεται σχέδιο και συνεχώς εξελίσσεται στο μυαλό και στο χαρτί προς ορισμένη κατεύθυνση σχηματίζοντας πρωταγωνιστή και δευτερεύοντες ήρωες, σκιτσάροντας τους επιμέρους χαρακτήρες, την εξέλιξη της πλοκής, καταλήγοντας ακόμη και στο τέλος του μύθου πριν καν αρχίσουν να γράφουν την αρχή. Σε μένα τα πράγματα λειτουργούν εντελώς διαφορετικά.
Γιώργος Κ. Ψάλτης: Στο καφέ Ombre
11.03.2016 13:18
Στα δάχτυλά μου
μυρίζω από το πρωί 
τον ύπνο μίας Μαρίας.
 Γράφω στο κινητό
 "Πόσο ωραία που δεν έχω πλύνει ..."
 και σβήνει. Ξαφνικά,
 μ' ένα goodbye στην οθόνη.

Ευτυχία Παναγιώτου: Περιοχή κινδύνου
12.02.2016 13:07
Η δουλειά του ποιητή είναι δύσκολη, μα δεν το ξέρεις ακόμη. Μια ενστικτώδης πράξη σε ωθεί να περισώσεις λέξεις. Μα, όταν ακούγεται φρικτή μια μουσική, κουνάς δεξιά κι αριστερά το κεφάλι: δεν είμαι εγώ αυτό. Ανοίκεια, ακατοίκητη, αυτή η νέα γλώσσα σε καλωσορίζει σε μια περιοχή κινδύνου.