Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Ανδριάννα Σακκά: Το lifestyle πεθαίνει, ζητείται νέος τρόπος ζωής…

Ανδριάννα Σακκά: Το lifestyle πεθαίνει, ζητείται νέος τρόπος ζωής…

Η κρίση στη χώρα μας δεν κάνει διακρίσεις, και χτυπά ανελέητα τα παλιά προπύργια της απατηλής πραγματικότητας που βιώναμε...

… Τα glossy περιοδικά είναι το πιο τρανό παράδειγμα. Με πόση χαιρεκακία υποδεχτήκαμε τα αλλεπάλληλα λουκέτα, με πόση απάθεια μουρμουρίσαμε μπροστά στις δεκάδες απολύσεις «Τα περιοδικά έχουν κάνει τεράστιο κακό, καιρός να πληρώσουν το τίμημα».


Δίκαιη η κατηγορία, μήπως όμως και άλλο τόσο άδικη; Τα ΜΜΕ δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα μέσο αναπαραγωγής του συστήματος που χρόνια υποστηρίζαμε με την ψήφο μας.. Αν το σκεφτούμε, το κλείσιμο της Vogue θα πρέπει να συνοδευτεί και από το κλείσιμο των χολυγουντιανών στούντιο , των παρισινών ατελιέ, των εργοστασίων της Porsche. Είμαστε όμως διατεθειμένοι ή έστω και λίγο έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Μήπως τα περιοδικά είναι ο εύκολος στόχος;


Όπως κάθε χώρος που συνδέεται με τη δημοσιότητα, έτσι και τα περιοδικά διαθέτουν επιπόλαια άτομα που θεωρούν ότι ο μικρόκοσμος της μόδας είναι ο ομφαλός του κόσμου, στο διπλανό γραφείο όμως εργάζονται επαγγελματίες που αφουγκράζονται την εποχή τους και προσπαθούν να βρουν λύσεις και όχι να δημιουργήσουν νέα προβλήματα.


Ό,τι όμως ισχύει για τον πομπό, ισχύει και για το δέκτη. Έτσι όπως υπάρχουν αναγνώστες που τσίμπησαν με τις προστακτικές «πρέπει να το αποκτήσεις» και προσπάθησαν μέσω της κατανάλωσης να αναρριχηθούν κοινωνικά, έτσι υπάρχουν και νηφάλιοι αναγνώστες που ξεφύλλισαν τα editorials για να προβλέψουν τις νέες απομιμήσεις της Zara και κοντοστάθηκαν στην συνέντευξη του Γιώργου Λούκου. Εν τέλει, αν είναι κάτι που διακρίνει τον έναν από τον άλλο, αυτό είναι μάλλον η έλλειψη κουλτούρας για την οποία η ευθύνη θα πρέπει να αναζητηθεί στο κράτος, στο εκπαιδευτικό σύστημα, στα ίδια μας τα σπίτια. Γιατί πάντα, πάντα έχουμε το δικαίωμα της επιλογής. Ποιός μας στέρησε την ικανότητα; Ναι, φυσικά, τα περιοδικά πρέπει να γίνουν πιο ανθρώπινα, πιο προσγειωμένα, πιο χρηστικά. Αλλά μέχρι να αποφασίσουμε αν και πώς θέλουμε να αλλάξουμε το παρόν, ας αφήσουμε τα έντυπα, τα οποία ούτως ή άλλως πλήττονται από το Διαδίκτυο, να βρουν τον νέο τους εαυτό. Έτσι κι αλλιώς η αγορά είμαστε εμείς και η δύναμη είναι όπως πάντα στα χέρια μας, έτσι δεν είναι;


Info:

Η Ανδριάνα Σακκά γεννήθηκε το 1977 στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Σχολής Μόδας Βελουδάκη. Έχει εργαστεί ως μεταφράστρια πανεπιστημιακών εγχειριδίων σε εκδοτικούς οίκους και ως fashion editor σε γυναικεία περιοδικά, όπως το Marie Claire και το Madame Figaro. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο. www.andrianasakka.gr

Σχετικές ειδήσεις
Βασίλης Γκουρογιάννης: Σενάριο αθανασίας
07.04.2016 11:35
Η διαδικασία της γραφής μυθιστορήματος ποικίλλει από συγγραφέα σε συγγραφέα. Οι περισσότεροι πριν αρχίσουν να το γράφουν έχουν κατά νου μια βασική ιδέα που σιγά σιγά γίνεται σχέδιο και συνεχώς εξελίσσεται στο μυαλό και στο χαρτί προς ορισμένη κατεύθυνση σχηματίζοντας πρωταγωνιστή και δευτερεύοντες ήρωες, σκιτσάροντας τους επιμέρους χαρακτήρες, την εξέλιξη της πλοκής, καταλήγοντας ακόμη και στο τέλος του μύθου πριν καν αρχίσουν να γράφουν την αρχή. Σε μένα τα πράγματα λειτουργούν εντελώς διαφορετικά.
Γιώργος Κ. Ψάλτης: Στο καφέ Ombre
11.03.2016 13:18
Στα δάχτυλά μου
μυρίζω από το πρωί 
τον ύπνο μίας Μαρίας.
 Γράφω στο κινητό
 "Πόσο ωραία που δεν έχω πλύνει ..."
 και σβήνει. Ξαφνικά,
 μ' ένα goodbye στην οθόνη.

Ευτυχία Παναγιώτου: Περιοχή κινδύνου
12.02.2016 13:07
Η δουλειά του ποιητή είναι δύσκολη, μα δεν το ξέρεις ακόμη. Μια ενστικτώδης πράξη σε ωθεί να περισώσεις λέξεις. Μα, όταν ακούγεται φρικτή μια μουσική, κουνάς δεξιά κι αριστερά το κεφάλι: δεν είμαι εγώ αυτό. Ανοίκεια, ακατοίκητη, αυτή η νέα γλώσσα σε καλωσορίζει σε μια περιοχή κινδύνου.
Δημήτρης Σωτάκης: Λογοτεχνικός αυτισμός
13.01.2016 13:04
Εγκλωβισμένοι σε μια ταχύτητα χωρίς συνοχή και έναν ολοένα ασαφέστερο ρυθμό, η λογοτεχνική σοδειά του πραγματικού χρόνου που διανύουμε και εν τέλει η ζωή ενός συγγραφέα, μού μοιάζει σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, με μια αρένα μιας αδιευκρίνιστης κοσμικής μάχης.
Ρέα Βιτάλη: Ενδιαφέρουσες χώρες οι άνθρωποι
17.12.2015 17:06
Τήνος. Πού ακριβώς; Αδύνατο να θυμηθώ. Ίσως γιατί οι λέξεις που ακολούθησαν, διέγραψαν τον τόπο. Άλλωστε ότι ακολούθησε ήταν εξω-στεριανό, ήταν ουράνιο. Όπως οι μοιραίες συναντήσεις. «Να δω, εσάς, ποιος θα σας γράψει τη βιογραφία σας;» τον ρώτησα ενώ μέσα μου αναρωτιόμουν πώς πήρα αυτό το θάρρος. Κι ήρθε ένα «Εσύ» που με εξανάγκασε να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρα των ματιών μου σαν εκείνες τις πορσελάνινες κούκλες που κατοικούν πια σκονισμένες μόνο σε καταστήματα με αντίκες. Άκουσα καλά; Το εννοούσε; Πώς το χειρίζομαι; «Πότε ξεκινάμε;», «Αύριο».