Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Θέατρο: Ορέστης του Ευριπίδη - Τηλέμαχος Μουδατσάκις - Θέατρο των Vivi (Έναστρον)

Θέατρο: Ορέστης του Ευριπίδη - Τηλέμαχος Μουδατσάκις - Θέατρο των Vivi (Έναστρον)

Με μια νέα πρόταση, που επαγγέλλεται την εκ νέου επικαιροποίηση της τραγωδίας «Ορέστης» του Ευριπίδη, ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις …

 

Από τη Μαρίκα Θωμαδάκη*

 

στο θέατρο «Έναστρον», δημιουργεί μια άκρως ενδιαφέρουσα παράσταση με επίκεντρο το σώμα του ηθοποιού. Η μέθοδος την οποία χρησιμοποιεί ο κύριος Μουδατσάκις, πρεσβεύει την «σωματοποίηση του τραγικού». Σημειωτέον ότι η έννοια του τραγικού ταυτίζει τις δυνάμεις του όντος με την αυτογνωσία, στο πλαίσιο της κοινωνικότητας που περιβάλλει την ύπαρξη.

 


Ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις σκηνοθετεί με γνώμονα την ενεργοποίηση όλης αυτής της δυναμικής που κρύβουν οι ρόλοι, ξεκινώντας από τον Ορέστη και την Ηλέκτρα, για να συμπεριληφθεί εδώ ο Πυλάδης, αφήνοντας εκτός της περιρρέουσα ατμόσφαιρα των αντιφάσεων και των αντινομιών. Τόσο οι αντιφάσεις όσο και οι αντινομίες αναφέρονται στην πολιτική υπόσταση του έργου και στους ενεργούς πολίτες που την υπηρετούν.

 


Ο «Ορέστης», υπό την οπτική γωνία του σκηνοθέτη, υψώνεται σε μορφή πάσχοντος σώματος, που αναζητεί τον έτερο μέσα από το σώμα της Ηλέκτρας από τη μία μεριά και μέσα από το σώμα του Πυλάδη από την άλλη. Με άλλα λόγια, η εξουσία νοσεί, η συνείδηση πλήττεται από το βάρος ανόμων πράξεων και η κάθαρση, στο επίπεδο αυτό, φαντάζει μάταιος κόπος κι ακόμα πιο μάταιη η προσπάθεια συγκροτήσεως ενός ενιαίου ομοιογενούς και αδιαιρέτου όντος. Σε τελευταία ανάλυση, το όντως ον εξουδετερώνεται και κατακερματίζεται από τις δυνάμεις εκείνες που καλλιεργούν και γιγαντώνουν το μίασμα.

 


Οι ηθοποιοί Κωνσταντίνος Φερεντούρος, Βάσια Βασιλείου, Λεωνίδας Αργυρόπουλος, Χρήστος Βελιάνο, Γιώργος Κυριάκου δημιουργούν ένα σύνολο, που καταλύει το χώρο και το χρόνο και βάλλει κατά της έννοιας του συμβόλου, ως μονάδας δια της οποίας επικυρώνεται το οικουμενικό μεγαλείο του ανθρώπου.

 


Οι ηθοποιοί, άρτια συντονισμένοι από την σκηνοθεσία , αποδίδουν με ακρίβεια και ευκρίνεια το κείμενο του Ευριπίδη, στην εξεχόντως ποιητική μετάφραση του Τηλέμαχου Μουδατσάκι. Επισημαίνουμε δε το γεγονός, ότι η μετάφραση προβάλλει στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού, από τη μετα-κλασική περίοδο, από το Βυζάντιο και από την τρέχουσα λεκτική έκφραση, σε κομψό ύφος.

 


Τέλος, η μουσική του Βασίλη Πανόπουλου και τα κοστούμια του σκηνοθέτη συμβάλλουν καταλυτικά στην παρουσίαση του ευριπίδειου λόγου, βάση παραλεκτικών και εικαστικών μοτίβων δια των οποίων υπογραμμίζεται περαιτέρω η «σωματοποίηση του τραγικού». 


Μαρίκα Θωμαδάκη είναι καθηγήτρια Σημειολογίας του Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

 

 

Σχετικές ειδήσεις
«Από τη σιωπή ως την άνοιξη»: Η προσμονή μιας άνοιξης που δεν άνθισε ποτέ
13.12.2016 16:39
Ορέστης και Βασίλης. Όμοιο ντύσιμο, όμοια αίσθηση φιλοκαλίας, όμοιες επαναλαμβανόμενες, τετριμμένες και άνευ ουσιαστικού νοήματος εκφράσεις αλλά και μια σχέση ισχυρής αλληλεξάρτησης μας εισάγουν από την πρώτη σκηνή στον μοναχικό κόσμο δύο δίδυμων αδελφών περασμένης ηλικίας.
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
«Πλάτωνα, Απολογία Σωκράτη»: Μια ρεαλιστική απεικόνιση του πλατωνικού κειμένου σε πραγματικό χρόνο
22.07.2016 16:50
Στο θέατρο Βράχων το σκηνικό είναι λιτό, όπως υπήρξε και ολόκληρος ο βίος του Σωκράτη: μια καρέκλα και μια κλεψύδρα, μέσα από την οποία ο ήχος της σταγόνας συνοδεύει ως μοναδικό εφέ τον τελευταίο λόγο του φιλόσοφου, την περίφημη «Απολογία» του.
«Μιράντα»: Ερμηνευτικές αναλαμπές σε μία εμπνευσμένη διασκευή
03.02.2016 11:40
Ορμώμενος από την σαιξπηρική «Τρικυμία», με κινητήρια δύναμη την ηρωϊδα της, Μιράντα, ο Λιθουανός σκηνοθέτης Όσκαρας Κορσουνόβας, δημιούργησε την δική του ομώνυμη, σκηνική σύνθεση. Η «Μιράντα» του λοιπόν, ύστερα από την παρουσίασή της σε Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, ταξίδεψε και στη χώρα μας, στο Θέατρο Πορεία, σε μία εκδοχή ειδικά προσαρμοσμένη για το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό.