Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Παύλος Σάμιος: Μικρές Σκέψεις

Παύλος Σάμιος: Μικρές Σκέψεις

Η γυναίκα είναι μια αίσθηση, ένα δέρμα, μια μυρωδιά, ένα χαμόγελο, ένα φως μέσα σε μια σκιά, μια θάλασσα ταραγμένη, μια φουρτούνα,…

… ένας πνιγμός και ταυτόχρονα είναι ηρεμία, ένα νερό που τρέχει σε ένα ποτάμι, είναι τα αστέρια.


Είναι ένας γρίφος. Είναι όλα αυτά. Είναι η Μητέρα. Αυτή θα μας σώσει! Πιστεύω βαθιά ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι στα χέρια των γυναικών. Γιατί μόνο η μάνα μπορεί να καταλάβει να χάνεις έναν άνθρωπο. Τη δημιουργία σου. Οι γυναίκες θα προστατέψουν τη δημιουργία του κόσμου.


Σαν άντρας προσπαθώ να μπω όσο μπορώ στη θέση της γυναίκας, να κατανοήσω τη μοναξιά της, όταν τελειώνει μια σχέση και μένει μόνη της. Αυτό το συναίσθημα που αισθάνεται γύρω της, μ’ όλα αυτά τα προσωπικά αντικείμενα που κάποια στιγμή παίζουν σημαντικό ρόλο για την ευτυχία της. Όμως τελικά αυτά φεύγουν και μένει μόνη στην ακροθαλασσιά, σχεδόν γυμνή χωρίς καμία προστασία, προσπαθώντας να πνίξει το δάκρυ της στον καπνό του τσιγάρου της, σαν μια ποιητική μεταφορά της κατάστασης που ζει η Ελλάδα σήμερα.


Μικρές σκέψεις γύρω από ένα μεγάλο έργο που ζωγράφισα για την έκθεσή μου «Επί Χάρτου» στη Γκαλερί Σκουφά στις 18 Οκτωβρίου. Όλα τα έργα σε μεγάλα και μικρά χαρτιά σαν αφίσες του δρόμου, με την αίσθηση του χειροποίητου και του μη ολοκληρωμένου, καρφιτσωμένα στον τοίχο όπως στο εργαστήριό μου.


Info:
Ο Παύλος Σάμιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου στο Εργαστήρι του Πάνου Σαραφιανού και πέρασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Δάσκαλοί του ήταν ο Νίκος Νικολάου στο Προκαταρκτικό και ο Γιάννης Μόραλης στο Εργαστήριο Ζωγραφικής. Σπουδαίοι δάσκαλοι που τους οφείλει πολλά, όπως επίσης και στο Γιάννη Τσαρούχη. Από το 2000 είναι καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (Εργαστήριο παραδοσιακής ζωγραφικής fresco-βυζαντινές εικόνες-χειρόγραφα). Έχει ζωγραφίσει με την τεχνική του fresco πολλές μικρές εκκλησίες.

Σχετικές ειδήσεις
Σίμων Συλαΐδης: Η τέχνη της Καλλιγραφίας σε αρμονία με τη Φύση
22.07.2016 16:33
Η καλλιγραφία είναι και εικόνα και γράμματα. Θεωρείται το απόλυτο είδος τέχνης. Ο τρόπος με τον οποίο παίρνεις έναν απλό χαρακτήρα και τον μεταμορφώνεις, δίνοντάς του ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο σε κάθε μία πινελιά, το κάνει να φαίνεται σα να μην υπάρχουν όρια στη δημιουργία. To «Urban Calligraphy» είναι η καλλιγραφία που βρίσκεται στο αστικό περιβάλλον. Είναι η καλλιγραφία που δεν παραμένει μόνο σε μία κόλλα χαρτί αλλά αυτή που μπορεί να διαφύγει σε κάποιο μεγαλύτερο καμβά.
Κωνσταντίνος Μίαρης: Προσφυγή στην Αυθεντία* ή προσφυγή στην Αυθεντικότητα;
06.07.2016 10:50
Θυμάμαι ότι γύρω στα 13 μου αγόρασα στα κρυφά ένα πακέτο τσιγάρων, λόγω της συσκευασίας τους, όχι για να καπνίσω. Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που μου άρεσε αλλά ήδη κάτι άρχιζε να με απασχολεί γύρω απο το σχέδιο του γράμματος. Μέχρι το Λύκειο δεν είχα ιδέα για το τι ήθελα να κάνω. Ήμουν καλός στα θεωρητικά μαθήματα και οι δάσκαλοι με προέτρεπαν να ασχοληθώ με τη Φιλοσοφία. Ευτυχώς τα πράγματα πήραν άλλη τροπή…
Ανθρώπινα ίχνη & μορφές στο Μουσείο Μπενάκη
25.05.2016 12:15
Στην έκθεση Ανθρωπογραφές. Η έννοια του εκμαγείου στην τέχνη στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, παρουσιάζονται έργα φοιτητών του εργαστηρίου Γυψοτεχνίας- Χαλκοχυτικής της ΑΣΚΤ. Τα έργα είναι αποτέλεσμα της μαθητείας τους στο εργαστήριο κατά την τελευταία τριετία, υπό την καθοδήγηση του γλύπτη-επίκουρου καθηγητή της ΑΣΚΤ, Μάρκου Γεωργιλάκη.
Βασίλης Γεροντάκος: In praise of dreams
21.03.2016 15:47
Από την πολλή μας αφοσίωση στην πραγματικότητα, ο ουρανός παραμένει ουρανός και η θάλασσα θάλασσα, χωρίς τις προεκτάσεις της δυνατότητας του βλέμματος, σε σημείο που να αντιλαμβανόμαστε την παρουσία τους,άλλος από το χρώμα,άλλος από την λάμψη, αλλά η ουσία τους να μας διαφεύγει.Έτσι το νόημα υποκαθίσταται από μια στερεότυπη αντίληψη μιας ορθολογικής τοποθέτησης.Φτάνουμε στο σημείο λοιπόν, να θεωρούμε δεδομένα και αυτονόητα, όλα αυτά που συνθέτουν την ζωή μας, και τα οποία δεν έχουν αρχή και τέλος αφού είναι ανεκτίμητα.
Depression Era: Κατοίκηση
13.01.2016 11:48
“Αν και η ψυχολογική πίεση συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν στον Άρη, μάλλον δεν αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο θα μπορούσε να ματαιώσει κάθε σχέδιο για τη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη.”