Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Νίκος Μαστοράκης: Οι Νεφέλες του Αριστοφάνη πιο επίκαιρες από ποτέ

Νίκος Μαστοράκης: Οι Νεφέλες του Αριστοφάνη πιο επίκαιρες από ποτέ

Ο Στρεψιάδης είναι σε απόγνωση! Τα χρέη τον έχουν πνίξει, οι δανειστές τον κυνηγούν, τα επιτόκια ανεβαίνουν, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές τον απειλούν…

… Δεν υπάρχει πια ελπίδα, δεν υπάρχουν πλέον άλλοι υποψήφιοι δανειστές. Η σπάταλη ζωή του, ο γάμος του με μια γυναίκα από ανώτερη κοινωνική τάξη και η άσωτη ζωή του γιου του, τον οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή. Πρέπει να βρεθεί μια λύση. Οι δανειστές δεν παίρνουν από λόγια, επαναδιαπραγμάτευση του χρέους δεν είναι εφικτή, αναβολές στις πληρωμές δεν γίνονται δεκτές.


Κι όμως φαίνεται πως υπάρχει μία ελπίδα. Το Φροντιστήριο του Σωκράτη. Εκεί θα πάει ο ίδιος και αφού ως ανεπίδεκτος μαθήσεως εκδιωχθεί, θα φοιτήσει ο γιος του Φειδιππίδης για να μάθει την τέχνη του Άδικού Λόγου. Μια τέχνη όμως που θα κοστίσει ακριβά στον πατέρα, αφού αντί να γλυτώσει τα χρέη του θα φάει και ξύλο από πάνω. Ο Αριστοφάνης στρέφεται με τις Νεφέλες ενάντια στους σοφιστές, οι οποίοι τον 5ο αιώνα π.Χ. παρουσιάστηκαν ως διαφωτιστές και δίδασκαν στους νέους τη ρητορική τέχνη. Θεωρεί τη διδασκαλία τους επικίνδυνη για τους νέους, ότι τους ωθεί στην αμφισβήτηση των παλαιών αξιών, υπεύθυνη για την ηθική, πολιτική και κοινωνική παρακμή. Ο Σωκράτης γίνεται ο κύριος στόχος του παρά τις διαφορές του με τους σοφιστές.


Αρκετούς αιώνες μετά, η σύγχρονη Ελλάδα μοιάζει με τον αριστοφανικό Στρεψιάδη. Προσπαθεί να βρει τρόπους να γλυτώσει από τα χρέη, τα δάνεια και τα μνημόνια. Η πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση την έχει οδηγήσει σε αμηχανία, η ευημερία του πρόσφατου παρελθόντος έχει τελειώσει, αναζητούνται λύσεις επειγόντως. Οι αναλογίες είναι παραπάνω από εμφανείς, και το έργο αναδεικνύεται περισσότερο από ποτέ εξαιρετικά σύγχρονο, καυστικό και επίκαιρο.


Info:
Ο Νίκος Μαστοράκης είναι σκηνοθέτης. Στο ενεργητικό του ως σκηνοθέτης συγκαταλέγονται έργα και παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, του Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ έχει συνεργαστεί και με ΔΗΠΕΘΕ. Φέτος το καλοκαίρι σκηνοθετεί τις Νεφέλες από το Εθνικό Θέατρο, ενώ έχει επιμεληθεί επίσης για την παράσταση τα κοστούμια και την μουσική .

Σχετικές ειδήσεις
Μαρία Μαλλούχου: Η παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη
08.07.2016 14:25
Όταν ξεκινώ να συμμετέχω σε ένα έργο διακατέχομαι από ένα ακαθόριστο προαίσθημα όμοιο με μυρωδιά. Κι αυτό συμβαίνει επειδή στην σύνδεσή μου με το έργο υπάρχει κάτι οικείο που πρόκειται να το ανακαλύψω. Το προαίσθημα στο συγκεκριμένο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη μορφοποιήθηκε και προσδιορίστηκε ως ένας ερημικός τόπος. Ένας τόπος που εμπερικλείει την μοναξιά και την σιωπή.
Ζαφείρης Νικήτας: Σκηνοθετώντας το Φιλάνθρωπο Όπλο
11.04.2016 16:28
Το Φιλάνθρωπο Όπλο είναι η ιστορία ενός φόνου, μιας οικογενειακής βεντέτας στην Κρήτη. Ένας έμπορος μεταξιού, ο Εμμανουήλ Γεωργίου Ζερβός, η κόρη του κι ο σύζυγός της εμπλέκονται σε ένα τρίγωνο βίας και στοργής. Ποιο είναι το κίνητρο του φόνου; Πώς αντιμετωπίζεται το πένθος; Πότε αποδίδεται η δικαιοσύνη;
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.
Λίλα Μπακλέση:  Η δική μου «Γκάμπυ»
08.12.2015 16:26
Κλεισμένοι σε έναν εργοστασιακό χώρο, έξω η ζέστη αφόρητη, προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτή τη γυναίκα. Όλοι μαζί. Καφέδες, μπισκότα, τσιγάρα, τοστάκια, ταπεράκια. Διαφωνίες, γέλια, αρχίζουμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Τα ταψιά του Αγγέλου, μισό τυρόπιτα ,μισό σπανακόπιτα. Τα αγόρια τρέχουν σε ακροάσεις, αναμονή. Τα καταφέρνουν. Η διαδρομή γεμάτη δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία. Αλλάζουμε, σκεφτόμαστε σαν εκείνη, πιο ελεύθερα.