Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Μαρία Κουσουνή: Έχουμε πολλά ακόμη να δείξουμε σαν Εθνική Λυρική Σκηνή. Αυτή ήταν μόνο η αρχή!

Μαρία Κουσουνή: Έχουμε πολλά ακόμη να δείξουμε σαν Εθνική Λυρική Σκηνή. Αυτή ήταν μόνο η αρχή!

Ο χορός στη ζωή μου. Το πρώτο βήμα…

Από παιδί  η κλασσική μουσική απλά με μάγευε και ο μόνος τρόπος για να την εκφράσω ήταν μέσα από το χορό. Έτσι μπορώ να θυμάμαι από πάντα τον εαυτό μου να έχει αυτή την ανάγκη έκφρασης που ήταν η μόνη διέξοδο των συναισθημάτων μου. Οι γονείς μου το αναγνώρισαν και έτσι ξεκίνησα τον κλασσικό χορό στα έξι μου. Με το πέρασμα των χρόνων διαπίστωσα πως αυτό το είδος Τέχνης ταίριαζε στον χαρακτήρα μου και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου εδώ στην Ελλάδα.

 

 

Οι σπουδές μου στο εξωτερικό και η γνωριμία μου με τον Renato Zanella

Το πρώτο μου βήμα στο εξωτερικό έγινε στο Παρίσι στον Διεθνή  διαγωνισμό για νέους χορευτές. Εκεί φτάνοντας στον τελικό γνώρισα τον Ρενάτο Τζανέλλα ο οποίος ήταν μέλος της επιτροπής όπου και συστήθηκε δηλώνοντας μου πως ήταν σίγουρος ότι θα ταίριαζα στο Μπαλέτο της Κρατικής Όπερας της Βιέννης όπου ήταν διευθυντής. Έτσι λοιπόν πολύ γρήγορα βρέθηκα να είμαι μέλος αυτού του διεθνούς σχήματος.

 

 

Στην όπερα της Βιέννης

Στη Βιέννη μού δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω, να δουλέψω,  να εμπνευστώ και να εξελιχθώ ανάμεσα στους καλύτερους χορευτές, με τους καλύτερους δασκάλους και με τους μεγαλύτερους χορογράφους που υπάρχουν στον κόσμο. Πολύ γρήγορα μέσα από σκληρή δουλειά και απίστευτους ρυθμούς αντιμετώπισα πολύ μεγάλες προκλήσεις, κάποιες φορές με ιδανικές συνθήκες αλλά τις περισσότερες με δύσκολες, καθώς έπρεπε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να χορέψω αντικαθιστώντας κάποια χορεύτρια που είχε τραυματιστεί. Όλα ήρθαν με τον καιρό τους όπως και ο τίτλος της σολίστ.

 

Μετά ήρθε η πρόταση από τον Τζον Νωυμάγιερ να τον ακολουθήσω στην Κρατική Όπερα του Αμβούργου όπου και παρέμεινα μέχρι να επιστρέψω στην Ελλάδα.

 

Ο αγαπημένος μου ρόλος

 

…Αγαπημένοι ρόλοι ήταν πολλοί… γιατί πρέπει να τους αγαπήσεις για να τους κάνεις δικούς σου. Μπορώ όμως να ξεχωρίσω κάποιους για την ιδιαιτερότητα της συναισθηματικής έντασης και ανάπτυξης τους μέσα σε όλο το έργο και σίγουρα αυτοί είναι η Φρυγία από τον «Σπάρτακο» , η Μήδεια και φυσικά η Ιουλιέτα από το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» που φτιάχτηκε για εμάς στη Λυρική Σκηνή . Όλα χορογραφίες του Ρ. Τζανέλλα.

 

 

Ο χορός για μένα είναι…

 

Ο χορός για μένα είναι μία ολοκληρωμένη μορφή τέχνης και είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου. Γιατί μέσα από αυτόν εξελίχθηκα ως άνθρωπος και γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου, με δυνάμωσε μέσα από την πειθαρχία και την επιμονή να κατανοήσω πως υπάρχουν πάντα τρόποι να καταφέρουμε πολλά και όμορφα πράγματα. Είναι ένα μάθημα ζωής . Καθώς και οι γνώσεις μέσα από αυτόν… για την μουσική, τη λογοτεχνία και τις άλλες τέχνες που πρέπει να εμβαθύνεις για να μπορέσεις να κατανοήσεις.

 

 


Το Κεφάλαιο Λυρική: Η Εθνική Λυρική Σκηνή και το δικό μου όραμα γι’ αυτήν

 

Νιώθω τυχερή θα τολμούσα να πω και περισσότερο ευγνώμων για το γεγονός ότι ο κ. Μύρωνας Μιχαηλίδης ανέλαβε ως καλλιτεχνικός διευθυντής και μέσα σε σχεδόν ένα χρόνο με τις διοικητικές και καλλιτεχνικές του ικανότητες κατάφερε να κάνει πραγματικά σημαντικό έργο για ολόκληρο το θέατρό μας και να εξελίξει την εικόνα της Όπερας και του Μπαλέτου και να την φέρει σε παγκόσμιο επίπεδο. Για το Μπαλέτο η επιλογή του στο πρόσωπο του Ρ. Τζανέλλα μας έδωσε επίσης την ευκαιρία να  αναδείξουμε τους χορευτές μας και τις ποιότητές τους και να παράγουμε έργα που αγαπήθηκαν πολύ.

 

Είμαι ήρεμη και δείχνω εμπιστοσύνη στο όραμά τους που είναι κοινό για το θέατρό μας καθώς έχουν την εμπειρία και το πάθος για δημιουργία όπως μέχρι τώρα μας έχουν αποδείξει. Έχουμε πολλά ακόμη να δείξουμε σαν Εθνική Λυρική Σκηνή. Αυτή ήταν μόνο η αρχή!

 

Info: Η Μαρία Κουσουνή έλαβε δίπλωμα χορεύτριας και δίπλωμα καθηγήτριας χορού «Βαγκάνοβα» από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Δ. Γρηγοριάδου. Υπήρξε σολίστ στην Κρατική Όπερα της Βιέννης και στο Μπαλέτο του Αμβούργου-Τζον Νωυμάγερ. Από το 2007 συνεργάζεται ως Α’ Χορεύτρια με το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 2001 κέρδισε Ειδικό Βραβείο (Special Prix) στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου του Λουξεμβούργου ως «ιδιαίτερη χορεύτρια. Έχει χορέψει στο πρωτοχρονιάτικο Κονσέρτο της Βιέννης σε χορογραφίες του V. Malakhov, Ρ. Ζανἐλλα και του B. Eiffman. Συνεργάστηκε με διάσημους χορογράφους ανάμεσά τους οι (Νωυμάγερ, Μάλακοφ, Μακάροβα, Γουίλντον, Κίλλιαν, Φόρσαιθ, Βαν Μάνεν). Έχουν χορογραφηθεί ειδικά για αυτήν «Το πουλί της φωτιάς», «Μήδεια», «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» , «7 θανάσιμα αμαρτήματα» κ.α.

 

 εξωτερική φωτογραφία: Αγάπιος Αγαπιάδης

 

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Ανδρονίκη Μαραθάκη: Όπως φαίνεται παραείμαι σοβαρή
24.10.2016 15:12
Η Ανδρονίκη Μαραθάκη γράφει τις σκέψεις της για το έργο "Έρωτας & Επανάσταση - Μέρος ΙΙΙ: Η ανωμαλία του ελάχιστου", το οποίο θα παρουσιαστεί για τρεις μόνο παραστάσεις στο Art Factory – Τεχνοστάσιο
Μαργαρίτα Σταυράκη: Συμπράξεις & νέες αφετηρίες
29.09.2016 11:42
Η Μαργαρίτα Σταυράκη, εικαστικός και μέλος της Ιδρυτικής & Οργανωτικής ομάδας του Μηδέν, γράφει για την συνεργασία του Μηδέν και του Κινητήρα και το διήμερο προβολών που παρουσιάζουν από κοινού με θέμα του την video-performance και το video-dance. Αυτή την περίοδο οι συνέργειες και συνεργασίες μοιάζουν να είναι η μόνη υγιής λύση για την συνέχεια του πολιτισμού, της τέχνης και της καινοτομίας.
Κατερίνα Κασιούμη: 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
08.07.2016 14:55
Θυμάμαι σαν παιδί να περπατάω στους δρόμους των Ιωαννίνων, πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο, με αγωνία, να προλάβω… και ένα σύννεφο σκέψεων πάνω από το κεφάλι μου για το αν έχουν νόημα όλα αυτά… Αναρωτιόμουν αν όλη αυτή η γνώση θα ησύχαζε την αγωνία που όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, έχουν για το μέλλον. Το μόνο μάθημα στο οποίο πήγαινα ανάλαφρα, νιώθοντας κάτι μαγικό να συμβαίνει, ήταν το μάθημα του χορού. Ήδη από τη διαδρομή, πηγαίνοντας, περπατούσα με ένα διαφορετικό τρόπο, με έναν τρόπο σαν να με πήγαινε κάποιος άλλος εκεί που εγώ ήθελα.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη – SYNDRAM dance co: Ο Χορός δεν είναι απλά 'Φαίνεσθαι'
22.12.2015 14:43
- Σ’ αρέσει να κρύβεσαι; - Όχι. Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι…Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι με τον τρόπο που το «σήμερα» μπορεί να εκθέσει παραμορφώνοντας το οτιδήποτε… Δεν μ’ αρέσει να κοινοποιώ τις κρίσεις μου… Δεν μ’ αρέσουν οι κρίσεις μου έτσι όπως αυτές γεννιούνται και προβάλλουν το «εγώ» μου μέσα από την κρίση… Δεν μ’ αρέσει να με αλλοτριώνουν το «φαίνεσθαι», η κρίση, η κατάκριση…