Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου: Δαίμων εναντίον εαυτού

Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου: Δαίμων εναντίον εαυτού

Η ομάδα χρώμα παρουσιάζει στο χώρο «Προσωρινός» μια Θεατρική - Μουσική τριλογία . Η τριλογία αρχίζει με την παράσταση «Θυμάσαι τη φωνή μου; E. Piaf – Σ. Μπέλλου». Πρόκειται

για μια Θεατρική - Μουσική παράσταση για τις δύο διαφορετικές αλλά μεγάλες αυτές φωνές και προσωπικότητες με τη Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου την οποία θα απολαύσουμε μετά από αρκετά χρόνια στη σκηνή . Η ηθοποιός απαντά στις ερωτήσεις του Culturenow.gr για την ενδιαφέρουσα παράσταση σε κείμενα και σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Χατζή, για το θέατρο γενικά αλλά και τους λόγους που της κέντρισαν το ενδιαφέρον στην παρούσα δουλειά.

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 

 

Culturenow.gr: Στις 22 Φεβρουαρίου θα παρουσιάσετε την παράσταση «Θυμάσαι τη φωνή μου; E. Piaf – Σ. Μπέλλου». Πείτε μας δυο λόγια για την παράσταση, για τον δικό σας ρόλο σε αυτή αλλά και το ρόλο της μουσικής.
Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου:
Πρόκειται για μια παράσταση, που η βάση της και η φόρμα της είναι αυτή του καμπαρέ. Θραύσματα  λόγου (για το πώς έζησαν, για το τί είπαν), τραγούδια που αγάπησαν και αγαπήθηκαν (τραγουδούν η Ελπίδα Μεταξά και ο Bertrand Moreau), με τη συνοδεία του ακκορντεονίστα Ηρακλή Βαβάτσικα και τον Μανούσο Κλαπάκη στα κρουστά. H μουσική δεν περιορίζεται μόνο στα τραγούδια αλλά μέσα από αυτοσχεδιασμούς λειτουργεί σαν παρτιτούρα της παράστασης. Μου ανατέθηκε ο «λόγος» που  προσπαθώ να τον επικοινωνήσω μέσα από το σχήμα του «κομπέρ».

 

 

Cul.N.: E. Piaf – Σ. Μπέλλου. Δύο χαρακτηριστικές φωνές, «ανεξίτηλες» στη μνήμη απόλυτα διαφορετικές όμως. Ποιό είναι αυτό το στοιχείο ή τα στοιχεία που τις φέρνουν τόσο κοντά ώστε να μοιράζονται την ίδια σκηνή;
Ρ.Β.:
Είχαν την ίδια δυναμική στον τρόπο που τραγουδούσαν. Σα να ήταν στο δρόμο, στην πλατεία. Με δωρικότητα. Μέσα από το προσωπικό τους πόνο, περνούσε στον κόσμο το καθολικό αίσθημα του τραγουδιού που ερμήνευαν.  

 

 

Cul.N.: Ποιά στοιχεία της Piaf και της Μπέλλου ξεχωρίζετε και ποια δικά σας στοιχεία, ενδεχομένως, θα θέλατε να «συνυπάρξουν» στην ερμηνεία σας;
Ρ.Β.:
Η ζωή τους τέχνη και η τέχνη τους ζωή. Ένα νόμισμα με δύο όψεις. Όταν σ’ ένα πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζονται τότε μιλάμε για αληθινούς αρτίστες. (Κατά τη γνώμη μου). Αυτό θαυμάζω κι εκεί εστίασα την ερμηνεία μου: «Δαίμων εναντίον εαυτού».   

 

 

Cul.N.: Επιστρέφετε μετά από αρκετά χρόνια στη σκηνή, από το Χυτήριο αν δεν κάνω λάθος. Στους λόγους της απουσίας σας συμπεριλαμβάνεται και η έλλειψη ενός σημαντικού θεατρικού ερεθίσματος; Τι ήταν αυτό που σας «κέντρισε» το ενδιαφέρον στην παρούσα δουλειά;
Ρ.Β.:
Δεν έχω φύγει ποτέ από το θέατρο. Άρα, δεν τίθεται θέμα επιστροφής. Ένας καλλιτέχνης δεν είναι δημόσιος υπάλληλος. Άλλωστε όταν δεν παίζω στο θέατρο διδάσκω, στα πλαίσια της σχολής ανεβάζω παραστάσεις με τους μαθητές μου, προχωράω την τεχνική του λόγου μου, σκέφτομαι, διαβάζω, συντηρώ τη φυσική μου κατάσταση. Καμία απουσία λοιπόν, πιο σημαντική η μεταλαμπάδευση των γνώσεων μου στους μαθητές και κυρίως πιο υπεύθυνη. Όσον αφορά για τις ενδεχομένως προτάσεις που μπορεί να είχα; Πάντα λειτουργώ με το ένστικτο. Το καλλιτεχνικό μου ένστικτο. Τι εννοώ: έτσι κι αλλιώς θεωρώ ότι πρέπει να συμπορευόμαστε, εμείς οι παλιότεροι γενιά με την νεότερη. Αυτό το πάντρεμα κατά τη γνώμη μου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον σαν ανταλλαγή ιδεών, σαν σύμπλευση. Όταν λοιπόν γνώρισα τον Κωνσταντίνο Χατζή αντελήφθη ότι έχω να κάνω μ’ έναν άνθρωπο ταλαντούχο και κυρίως εγγράμματο. Ένιωσα ότι βρήκα έναν καινούργιο συνοδοιπόρο. Επίσης το στοίχημα ήταν: «άλλη μια Πιάφ» και «άλλη μια Μπέλλου»; Ε λοιπόν ναι! Δεν είναι μόνο η ιδέα αλλά βασικά η υλοποίηση της. Άλλωστε όσο πιο γνωστό ή κοινό το θέμα τόσο πιο μεγάλο το στοίχημα.

 

 

Cul.N.: Διανύουμε μια περίοδο αρκετά δύσκολη, απρόβλεπτη και δυσοίωνη. Ως καλλιτέχνις πώς βιώνετε αυτή την κατάσταση και πώς βλέπετε να διαγράφεται το μέλλον; Θεωρείτε πως για την τέχνη του θεάτρου και γενικότερα για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του είναι μια ευκαιρία κατάθεσης άποψης και δημιουργίας πιο ουσιαστικών ίσως πραγμάτων;
Ρ.Β.:
Δεν είμαι πολιτικός. Είμαι ένας απλός πολίτης που υποφέρει σ’ αυτόν τον πόλεμο, όπως κι εσείς, όπως και όλοι μας. Αυτό που μπορώ να προσφέρω με τις μικρές μου δυνάμεις είναι η γενναιοδωρία του να είμαι σε δουλειές που δεν είναι «mainstream», που γίνονται εκ του μηδενός και που στόχο τους έχουν την προσφορά ενός υψηλού καλλιτεχνικού αποτελέσματός και με χαμηλό εισιτήριο για το κοινό. 

 

 

Cul.N.: Εσείς προσωπικά, για να επιστρέψουμε στην παράσταση, τι θα θέλατε να αποκομίσει ο θεατής φεύγοντας; Με ποιες σκέψεις ή ποια συναισθήματα να αφήσει το χώρο του θεάτρου;
Ρ.Β.:
Ο Ζαν Ζενέ έλεγε στον «Σχοινοβάτη» του: «εσύ ήρθες εδώ για να μαγέψεις το κοινό».

 

 

Cul.N.: Επόμενα θεατρικά σχέδια; Έχετε προγραμματίσει κάτι για μετά το τέλος των παραστάσεων ή το καλοκαίρι ενδεχομένως;
Ρ.Β.:
Πολλές σκέψεις, πολλοί σχεδιασμοί. Θα υλοποιηθεί ό,τι οι τρέχουσες συνθήκες επιτρέψουν.  

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Ευθύμης Θέου: Τη δουλειά των Vasistas χαρακτηρίζει μία βαθιά ανάγκη για καθαρότητα
16.06.2016 10:11
Η διακεκριμένη θεατρική ομάδα Vasistas (φεγγίτης, στα γαλλικά) παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών το νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου «Απολογίες 4&5», στις 20 και 21 Ιουνίου. Λίγο πριν παρακολουθήσουμε στην Πειραιώς 260 την παράσταση των Vasistas, ας δούμε τι μας είπε ο ηθοποιός Ευθύμης Θέου, ο πιο παλιός και σταθερός συνεργάτης της ομάδας, για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν, την καλλιτεχνική τους «συνύπαρξη» με τον Ευθύμη Φιλίππου και τα μελλοντικά τους σχέδια...
Αφροδίτη Ματκάρη: Το θέμα της παράστασης
10.06.2016 15:58
Η Θεατρική Ομάδα Σκευή παρουσιάζει την παράσταση "Είδομεν(η) Ξενίου γη", την Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016, στο πλαίσιο του φεστιβάλ νέων θεατρικών ομάδων Off off Athens, που επιστρέφει για όγδοη χρονιά φέτος στο Επι Κολωνώ.
Αγλαΐα Παππά: Κάθε παράσταση οφείλει να προκαλεί ένα μικρό ταρακούνημα
20.05.2016 16:14
Όταν μιλάς για την Αγλαΐα Παππά δεν χρειάζονται καθόλου συστάσεις, όσον αφορά την θεατρική διαδρομή, την ερμηνευτική δεινότητα και το σπάνιο ήθος της. Με αφορμή την ιδιαίτερη παράσταση «Μαρμαρωμένες Τρωάδες» της Λουΐζας Κωστούλα, που βασίζεται στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση του Μιχάλη Κακογιάννη, είχα την χαρά και την τιμή να ακούσω από την άλλη άκρη του ακουστικού μου την καθαρή, θερμή και βαθιά φωνή της Αγλαΐας Παππά, να μιλάει για οικουμενικά ζητήματα, ωραίες ¨συναντήσεις¨, μεγάλα έργα, σπουδαίους συγγραφείς και πολλά άλλα...
Αντώνης Αντωνόπουλος: Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που βουλιάζει και ανησυχούμε αν η ορχήστρα παίζει όμορφη μουσική
18.05.2016 11:45
H παράσταση του έργου «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ», του Σάμουελ Μπέκετ, ύστερα από την επιτυχία της πρώτης παρουσίασής της, επιστρέφει στο Bios για δύο μόνο εβδομάδες, από τις 20 Μαΐου 2016! Ο Αντώνης Αντωνόπουλος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση (μαζί με τον Δημήτρη Καραντζά) και την ερμηνεία, βρήκε λίγο χρόνο και μας μίλησε για την παράσταση, που "είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς", το παρελθόν, την έννοια της "μνήμης" και τις αντανακλάσεις του μπεκετικού έργου στο σήμερα.
Προμηθέας Αλειφερόπουλος: Είναι πολύ δύσκολο να ανθίσει κανείς μέσα στο βάλτο
15.02.2016 16:59
Στο έργο του Σλάβομιρ Μρόζεκ "Οι Εμιγκρέδες", δύο μετανάστες ο ΑΑ και ο ΧΧ, βρίσκονται να συγκατοικούν σε ένα υπόγειο, ξένοι σε ξένη χώρα. Ο ένας διανοούμενος, πολιτικός εξόριστος και ο άλλος εργάτης, οικονομικός μετανάστης. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Με αφορμή την θεατρική εκδοχή του έργου που παρουσιάζεται την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών, μας μίλησε για το έργο του Μρόζεκ, τα θέματα που θίγει η παράσταση, καθώς και τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια που τον βρίσκουν ξανά επί σκηνής μαζί με τον Θάνο Τοκάκη.