Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Ζέτα Δούκα: Γράμμα σ ενα παιδί

Ζέτα Δούκα: Γράμμα σ ενα παιδί

Η ηθοποιός Ζέτα Δούκα μιλάει στο Culturenow για την παράσταση Γράμμα σ' ένα παιδί, που παρουσιάζεται στο θέατρο Αυλαία στην Θεσσαλονίκη ...

σε παραγωγή του θεάτρου Σοφούλη. Η παραστάση Γράμμα σ' ένα παιδί είναι ένα έργο της Μάρως Μπουρδάκου, το οποίο είναι βασισμένο στο best seller της Οριάνα Φαλάτσι Γράμμα σ ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ.

 

 

Συνέντευξη στην Μαρία Κωφίδου

 

CultureNow: Φέτος βρίσκεστε στην Θεσσαλονίκη σε μία νέα παραγωγή το "Γράμμα σε ένα παιδί". Τι ήταν αυτό που σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;

Ζέτα Δούκα: Ο Μάνος Πετούσης που σκηνοθετεί την παράσταση και η Μάρω Μπουρδάκου που έκανε τη διασκευή του βιβλίου της Οριάνα Φαλάτσι «Γράμμα σ’ ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ» σε θεατρικό μονόλογο, μου πρότειναν το έργο. Πρόκειται για ένα βιβλίο που είχα διαβάσει και μου είχε δημιουργήσει ιδιαίτερα συναισθήματα. Η αλήθεια είναι πως η διασκευή της Μάρως Μπουρδάκου ήταν πολύ καλή και έτσι είπα πως θα ήταν λάθος να μην κάνω αυτήν την παράσταση.

 

C. N: Μετά τον μονόλογο του Μπέκετ, είναι η δεύτερη φορά που σας βλέπουμε υποκριτικά να υπηρετείτε αυτό το είδος θεάτρου. Ποιες είναι οι δυσκολίες και η γοητεία του μονόλογου για εσάς;

Ζ. Δ.: Ο μονόλογος είναι ένα ιδιαίτερο, δύσκολο, θα έλεγα, είδος. Ο ηθοποιός πρέπει να είναι σε θέση να εκπέμψει την αλήθεια του κειμένου προκειμένου να μπορέσει να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού. Να μην υποπέσει στην παγίδα της απλής αφήγησης που δεν το αφορά. Όπως έχω ξαναπεί, η απεύθυνση είναι το «κλειδί» για να μεταφέρεις τα μηνύματα της όποιας παράστασης.

 

C. N: Ποια ήταν η προσέγγισή σας στον συγκεκριμένο ρόλο;

Ζ. Δ.: Η αλήθεια του κειμένου, όπως σε κάθε κείμενο , και πώς θα γίνω το μέσο επικοινωνίας της.

 

C. N.: Εξετάζοντας το έργο βρήκατε στοιχεία που κατά τη γνώμη σας είναι επίκαιρα;

Ζ. Δ.: Τα πάντα.

 

C. N.: Έχοντας περάσει και σημειώσει επιτυχία τόσο στην μικρή οθόνη, όσο και στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ποιος χώρος είναι αυτός που αισθάνεστε ότι σας έχει δώσει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης, που νιώθετε "σαν το σπίτι σας";

Ζ. Δ.: Το θέατρο είναι η μεγάλη αγάπη μου, αλλά θα ήθελα να κάνω και καλύτερο κινηματογράφο.

 

C. N.: Εντοπίζετε διαφορές μεταξύ του κοινού της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης;

Ζ. Δ.: Στη Θεσσαλονίκη το κοινό μπορεί να «μυριστεί» πιο εύκολα το καλό και το κακό και διαδίδεται η πληροφορία πιο γρήγορα. Οι αντιδράσεις του κοινού ως τώρα είναι πολύ συγκινητικές.
 

 

C. N.: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Ζ. Δ.: Κατά κύριο λόγο, τα σχέδια μου έχουν κάνουν με την παράσταση. Στις 8 Μαρτίου θα δοθεί μία φιλανθρωπικού χαρακτήρα παράσταση υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Αντιπεριφέρειας Θεσσαλονίκης, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στο Σύλλογο Γονέων Παιδιών πασχόντων από κακοήθη νοσήματα Βορείου Ελλάδος «Η Λάμψη». Επίσης, ετοιμάζουμε μία μικρή περιοδεία του έργου, μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη. Λεπτομέρειες θα μάθετε στο αμέσως επόμενο διάστημα. Τέλος, του χρόνου η παράσταση θα πάει Αθήνα, το πιθανότερο Δευτερότριτα, καθώς συμμετέχω στην παράσταση Οδύσσεια στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Bob Wilson.

Σχετικές ειδήσεις
Γεωργία Μαυραγάνη: Δουλειά μου είναι να αναδείξω την τέχνη που μαρτυρεί η ίδια η ζωή
26.09.2016 17:26
Η επιτυχημένη παραγωγή του Μικρού Θεάτρου Αγρινίου «Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά», μετά από μια σειρά παρουσιάσεων με μεγάλη αποδοχή σε Αγρίνιο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επανέρχεται για λίγες μόνο παραστάσεις στο θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. Με αυτή την αφορμή, η Γεωργία Μαυραγάνη μας μίλησε «από πρώτο χέρι» για τους βασικούς θεματικούς άξονες της παράστασης που «χτίστηκε» με υλικά πραγματικές μνήμες και πολύτιμες εμπειρίες, για τις παιδικές αναμνήσεις της από την πατρογονική γη που «μυρίζουν» καπνό, καθώς και για τις πρώτες αντιδράσεις του κοινού του Αγρινίου, τις οποίες δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Αγλαΐα Παππά: Κάθε παράσταση οφείλει να προκαλεί ένα μικρό ταρακούνημα
20.05.2016 16:14
Όταν μιλάς για την Αγλαΐα Παππά δεν χρειάζονται καθόλου συστάσεις, όσον αφορά την θεατρική διαδρομή, την ερμηνευτική δεινότητα και το σπάνιο ήθος της. Με αφορμή την ιδιαίτερη παράσταση «Μαρμαρωμένες Τρωάδες» της Λουΐζας Κωστούλα, που βασίζεται στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση του Μιχάλη Κακογιάννη, είχα την χαρά και την τιμή να ακούσω από την άλλη άκρη του ακουστικού μου την καθαρή, θερμή και βαθιά φωνή της Αγλαΐας Παππά, να μιλάει για οικουμενικά ζητήματα, ωραίες ¨συναντήσεις¨, μεγάλα έργα, σπουδαίους συγγραφείς και πολλά άλλα...
Αντώνης Αντωνόπουλος: Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που βουλιάζει και ανησυχούμε αν η ορχήστρα παίζει όμορφη μουσική
18.05.2016 11:45
H παράσταση του έργου «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ», του Σάμουελ Μπέκετ, ύστερα από την επιτυχία της πρώτης παρουσίασής της, επιστρέφει στο Bios για δύο μόνο εβδομάδες, από τις 20 Μαΐου 2016! Ο Αντώνης Αντωνόπουλος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση (μαζί με τον Δημήτρη Καραντζά) και την ερμηνεία, βρήκε λίγο χρόνο και μας μίλησε για την παράσταση, που "είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς", το παρελθόν, την έννοια της "μνήμης" και τις αντανακλάσεις του μπεκετικού έργου στο σήμερα.
Killing the fly: Η Αγγελική του τότε και του σήμερα δίνει ένα μάθημα ζωής!
07.04.2016 16:29
Την συγκλονιστική ιστορία της Αγγελικής Ματθαίου, μιας προσφυγοπούλας από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, όπως η ίδια την κατέγραψε σε ένα γράμμα της που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, αποφάσισε να μεταφέρει επί σκηνής η ομάδα Killing The Fly μέσα από την παράσταση “Αγγελική”. Μετά την επιτυχημένη περιοδεία της σε Κρήτη και ηπειρωτική Ελλάδα, η “Αγγελική” τους θα παρουσιαστεί από 8 Απριλίου στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με αυτή την αφορμή, τα δύο μέλη της ομάδας (Κατερίνα Δαμβόγλου, Robin Beer) μας μίλησαν για την παράσταση και τους τρόπους που προσέγγισαν σκηνικά το οδοιπορικό της Αγγελικής, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στον ζωτικής σημασίας ρόλο των καλλιτεχνών και του θεάτρου μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, στο μείζον ζήτημα της προσφυγιάς, καθώς και στις πολλές “Αγγελικές” του σήμερα που δίνουν ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Νίκος Χατζόπουλος: Αγάπη με στόχο την κοινή συνύπαρξη
27.01.2016 10:10
Ορμώμενη από τη Μισαλλοδοξία (Intolerance), τη μνημειώδη, σπονδυλωτή, βωβή ταινία του D.W. Griffith, η σκηνοθέτις Ιώ Βουλγαράκη συνθέτει, με σημερινούς θεατρικούς όρους, ένα βωβό μουσικοθεατρικό έπος, πολιτικο- κοινωνικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας, το οποίο παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Με αφορμή την παράσταση στη Στέγη, ο Νίκος Χατζόπουλος, χαμηλών τόνων καλλιτέχνης που μιλάει όμως «ηχηρά» μέσα από την δουλειά του, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για την παράσταση, την ανθρώπινη μισαλλοδοξία που «δυναμιτίζει τη συνύπαρξη» και το αντίθετό της που θα μπορούσε να είναι η αγάπη.