Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Violet Louise: Η ιδιαιτερότητα και η καινοτομία της performance

Violet Louise: Η ιδιαιτερότητα και η καινοτομία της performance

Θα μιλήσω για το performance από καθαρά  εμπειρική πλευρά. Θα μιλήσω για την προσωπική μου ανάγκη που με ώθησε στο να γράψω ένα κείμενο ...

 

να το ντύσω με ήχους και μουσική , να επιλέξω το ύφος και την αισθητική και όλο αυτό να το μετουσιώσω σε μία θεατρική εμπειρία που δεν είναι παγιωμένη αλλά που κάθε φορά μεταβάλλεται και εξελίσσεται δυναμικά ανάλογα με τη στιγμή, το κοινό, τη δική μου ενέργεια. Αυτό νομίζω ότι είναι το και το βασικό συστατικό της performαnce.

 

Μία performance θα μπορούσε να είναι αυστηρά ή  με πλήρη ελευθερία δομημένη. Θα μπορούσε  το κοινό να είναι «παρών» αλλά ίσως και όχι. Να υπάρχει κείμενο ή και ανυπαρξία αυτού. Μπορεί να διαδραματισθεί οπουδήποτε και οποτεδήποτε Αυτό το οποίο ποτέ δε μπορεί να παραληφθεί από μία performance είναι η παρουσία του performer φυσική και πνευματική καθώς και η επαφή - επικοινωνία με το κοινό. Αυτό που νομίζω ότι διαφοροποιεί την performance ή  το happening από το παραδοσιακό θέατρο, είναι ο στόχος.

 

O performer δεν επιθυμεί κάθε φορά την αυστηρή αναπαραγωγή, μία εκτέλεση που κάθε φορά θα είναι όσο πιο κοντά γίνεται στις σκηνοθετικές οδηγίες ή στην οποιαδήποτε καλά δομημένη παρτιτούρα. Χωρίς αυτό να αποκλείει ότι μία performance μπορεί να εκτελείται τόσο αυστηρά και οργανωμένα, όσο και μία μουσική παρτιτούρα. Ο perfomer επιθυμεί το ξεβόλεμα του θεατή από αυτό που θα περίμενε να δει ή να ακούσει. Να σπάσει τις παραδοσιακές δομές που στην καλλιτεχνική έκφραση. Να δημιουργήσει νέα μονοπάτια για το κοινό, να το ξαφνιάσει, να το ξυπνήσει, να το ξεβολέψει, να το αναγκάσει να σκεφτεί ή να αισθανθεί χωρίς όμως να ακολουθήσει την πεπατημένη που θα του το κάνει εύκολο και ανώδυνο.

 

O performer απευθύνεται σε όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις, αντιμετωπίζει το κοινό σα δέκτη ερεθισμάτων και όχι σαν ένα εγκέφαλο που πρώτα πρέπει να καταλάβει το διανοητικό του και μετά όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του. Πολλές φορές σπάει την αλληλουχία ώστε το κοινό να μπει σε μία εγρήγορση, σε μία διαδικασία που θα του γεννήσει εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις με τέτοιο τρόπο που ουσιαστικά θα το βγάζει από τη βολή του, δε θα του χαρίζεται. Θα πρέπει το κοινό να ανακαλύψει και να δώσει τη δική του ερμηνεία στα δρώμενα. Να μην παραμείνει ουσιαστικά θεατής που του σερβίρονται τα πάντα στο πιάτο, αλλά να πρέπει να εξερευνήσει και να ανακαλύψει ίσως και να ερμηνεύσει τη δραματουργία ή τα θεατρικά δρώμενα εκ νέου. Και αυτό ακριβώς είναι το μαγικό. Γιατί ουσιαστικά αυτό το κομμάτι είναι που καθιστά τη σχέση κοινού - performer τόσο άμεση και αλληλοεξαρτώμενη.

 

Κάθε φορά ο καμβάς υπάρχει αλλά κάθε φορά οι προσμίξεις των χρωμάτων, η τεχνοτροπία, ο πίνακας είναι διαφορετικός. Γιατί το χέρι του ζωγράφου προτού επιλέξει το χρώμα περνά από την παλέτα των συναισθημάτων και της ενέργειας του κοινού. Και αυτή νομίζω ότι είναι και η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο παραδοσιακό θέατρο και την performance.
Αυτή η δυναμική στην performance επιτυγχάνεται πολύ συχνά και με τη συμβολή και σύμπραξη διαφορετικών μορφών τέχνης όπως τα multimedia, o χορός, η μουσική, χωρίς βέβαια αυτό να είναι και αυτοσκοπός ή απαραίτητη προϋπόθεση. Αυτό που για μένα σε μία performance είναι αδιαπραγμάτευτο είναι η έρευνα, ο σχεδιασμός, το concept.

 

Να γνωρίζει ο performer ποια είναι η αφετηρία του. Είναι πολύ διαφορετική η τυχαιότητα από την επιθυμία ύπαρξης δυναμικής και αλληλεπίδρασης σε ένα χωροχρόνο που αφήνει περιθώρια στον αυτοσχεδιασμό. Εκτός αν σκέψη και ο στόχος του performer είναι όντως η τυχαιότητα και πως  η τυχαιότητα οδηγεί το performance του σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Θέλω να πω με λίγα λόγια ότι για μένα σε οποιαδήποτε εκδήλωση μορφής τέχνης πρέπει να υπάρχει μία σκέψη από πίσω. Και αυτό  θέλω να το τονίσω, γιατί πολλές φορές πίσω από την έννοια performance κρύβεται το ανολοκλήρωτο, ο ερασιτεχνισμός, το δήθεν, η κοροϊδία του κοινού που δεν έχει ουσιαστικά καμία απολύτως σχέση με την ιδιαιτερότητα και το καινοτόμο αυτής της μορφής τέχνης.

\"\"

 


Info: Η Violet Louise είναι η Λουίζα Κωστούλα, απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και του Εθνικού Ωδείου με σπουδές στο κλασικό πιάνο και την αρμονία . Έχει δουλέψει ως ηθοποιός στο Εθνικό θέατρο, στο Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού και σε αρκετές άλλες θεατρικές σκηνές. Έχει συνεργαστεί με διάφορα μουσικά σχήματα της εγχώριας σκηνής (Polaroid, Film, Papercut) και έχει συμμετάσχει σε πλήθος φεστιβάλ και διοργανώσεων.

Το «Cardinals & Lovers» είναι το πρώτο σόλο μουσικό project της σε συνεργασία στην παραγωγή με τον Δημήτρη Καμαρωτό και το Studio 19 και η πρώτη προσωπική της performance ήταν το «The Forest», που παρουσιάστηκε φέτος στο Bios, σε δική της σύλληψη, σκηνοθεσία , μουσική και ερμηνεία. - http://www.myspace.com/violetlouise

 


 

Σχετικές ειδήσεις
Κωνσταντίνος Ντέλλας: Insomnia Greca: Ξαγρυπνώντας στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
22.04.2016 14:32
Η δημιουργία της πλατφόρμας bouλouki project είναι αποτέλεσμα πολλών ιδεών και αναγκών προσωπικών των τελευταίων χρόνων. Το Insomnia Greca που θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι, λοιπόν, το πρώτο project αυτής της πλατφόρμας όπου με τη σύμπραξη αγαπημένων φίλων που συστήνουν τη δημιουργική ομάδα (Ανδρέας Σκούρτης, Νεφέλη Σωτηράκη, Κωνσταντίνα Μαρδίκη), τη μουσική επιμέλεια (Αλέξανδρος Κτιστάκης), την επιμέλεια των φώτων (Παναγιώτης Λαμπής), αλλά και τη συμμετοχή διαφόρων καλλιτεχνών, πήρε μορφή και ουσία.
Ιάκωβος Βέρδης: Τα ανεξήγητα σημάδια της ζωής
28.03.2016 16:16
Από μικρός έφτιαχνα δικές μου κασέτες ηχογραφώντας μουσική από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και παράλληλα υποδυόμουν τόσο τον ραδιοφωνικό παραγωγό όσο και τον ηθοποιό καλεσμένο του. Υπήρξαν πολλές νύχτες που μετά το σχολείο, τα μαθήματα ακόμα και την όποια μου επαγγελματική ενασχόληση, ηχογραφούσα τις 'εκπομπές' μου και εν συνεχεία τις παρουσίαζα στους γονείς μου, όπως επίσης υπήρχαν και κάποιες που είχαν τον τίτλο 'Νύχτα ξέφρενου γέλιου' όπου έκανα μιμήσεις, αναπαράσταση σκηνών από ταινίες της τηλεόρασης, ακόμα και μεταμφιέσεις.
Ανταμαπανταχού: Νόρμα s/n 210113, θέατρο μάσκας και μαριονέτας για ενήλικες
12.02.2016 11:20
Νόρμα s/n 210113. Τρεις ερμηνευτές συνεργάζονται σε ένα σύνθετο σκηνικό χώρο συνδυάζοντας τεχνικές θεάτρου μάσκας και μαριονέτας, με παράλληλη προβολή animation. Μια παράσταση στην οποία ο εκφερόμενος λόγος απουσιάζει παντελώς και η μουσική επένδυση παίζει καθοριστικό ρόλο , καθώς δεν αποτελεί μουσικό χαλί, αλλά εντείνει και διαμορφώνει το δραματουργικό τοπίο . Οι τρεις ερμηνευτές εμψυχώνουν 14 ρόλους αλλάζοντας μάσκες και κοστούμια και χειρίζονται μαριονέτες.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.