Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Λιωμένο Βούτυρο revisited του Σάκη Σερέφα στο Θησείον

Λιωμένο Βούτυρο revisited του Σάκη Σερέφα στο Θησείον

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΧΩΡΟΣ σε συνεργασία με τη ΛΥΚΟΦΩΣ παρουσιάζει ένα θέατρο για τις τέχνες μια νέα

ανάγνωση πάνω στο έργο του Σάκη Σερέφα, «Λιωμένο Βούτυρο» από τις 2 Φεβρουαρίου 2012 στο Θησείον.

 

Η παράσταση ολοκλήρωσε ήδη έναν πολύ επιτυχημένο κύκλο περιοδείας στην Ελλάδα και στην Κύπρο και παρουσιάζεται στην Αθήνα. Μια παράσταση βασισμένη σε μια ιστορία που καταγράφηκε στα ρεπορτάζ των εφημερίδων της Θεσσαλονίκης του 1960. Τρεις ηθοποιοί – οχτώ ήρωες. Πώς ένα δράμα μεταμορφώνεται με επιτυχία σε κωμωδία και το αντίστροφο. Μια παράσταση με έντονο αυτοσχεδιασμό, και ζωντανή σχέση των ηθοποιών με τους θεατές . Ένα έγκλημα πάθους. Ένα απρόσμενο τέλος στη σκηνή .

 

Λίγα λόγια για την ιστορία 


Η ιστορία του έργου είναι απλή. Ένας σκοτώνει έναν. Ένας αρσενικός άνθρωπος σκοτώνει ένα θηλυκό άνθρωπο. Πρώτα, ο αρσενικός ταΐζει φαγητό στο θηλυκό. Ύστερα, τον πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο και τον αγκαλιάζει. Μετά, βγαίνει από το δωμάτιο, βρίσκει ένα παρατημένο ρουλεμάν, ξαναμπαίνει μέσα και τον κοπανάει με αυτό στο κεφάλι. Ιδρώτας, σπέρμα, αίμα ποτίζουν τα σεντόνια. Ο αρσενικός άνθρωπος ανάβει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, καθισμένος πλάι στο πτώμα του θηλυκού. Μόλις ξημερώνει, πηγαίνει στην αστυνομία και παραδίνεται. Τέλος. 

 

Σημείωμα συγγραφέα


Εντόπισα το έγκλημα τυχαία, ξεφυλλίζοντας παλιές εφημερίδες. Αυτή τον παρατάει στο χωριό κι έρχεται στην πόλη. Αυτός την ακολουθεί, την κερνάει ένα κρασί σε μια ταβέρνα, και λίγες ώρες μετά την στραγγαλίζει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου.


Ξέρω τι είναι αυτό που με ιντριγκάρει πιο πολύ σε αυτήν την ιστορία.
Πρώτον, πρόκειται για έγκλημα πάθους, όχι προμελετημένο. Ο φονιάς υπηρέτησε το πάθος του μέχρι τα άκρα, υποτάχθηκε σε αυτό, και εκείνο τον κατάπιε. Δηλαδή, τον ρούφηξε μέσα της η μαύρη τρύπα που υπάρχει στην ψυχή του καθενός μας, εκείνη η σκοτεινή ύλη που κάποιες φορές παίρνει το πάνω χέρι και μας κυβερνά.


Δεύτερον, το έγκλημα συνδέεται με δύο κοινόχρηστους χώρους, μια ταβέρνα και ένα ξενοδοχείο. Ποτέ δεν μας περνάει από το μυαλό τι απόγινε αυτός που έφαγε χτες από το ίδιο πιάτο και με το ίδιο πιρούνι με εμάς στην ταβέρνα όπου βρισκόμαστε σήμερα. Ούτε που φανταζόμαστε ότι στο κρεβάτι του ξενοδοχείου όπου ξαπλώνουμε μπορεί πριν δυο μέρες να ξεψύχησε άνθρωπος. Δηλαδή, περιφερόμαστε καθημερινά αμέριμνοι μέσα σε σκηνικά βίας και θανάτου.
Έστειλα το έργο στον Γιάννη Χουβαρδά. Το πίστεψε και σε λίγο καιρό το είδα να παίζεται στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, και έπειτα στο θέατρο Χώρα, σκηνοθετημένο από τον Σίμο Κακάλα, σε μια παράσταση που ανέδειξε τόσο την γελοία όσο και την τραγική διάσταση που έχουν οι ζωές μας και το πεπρωμένο μας.

 


Εδώ και δυο χρόνια, το έργο ταξιδεύει ανά την Ελλάδα. Περιοδεύον θίασος , με την παλιά έννοια του όρου. Που σημαίνει πως ο Σίμος, η Έλενα, η Δήμητρα, η Στέλα με το ένα λάμδα, είναι αυτοί που θα ξεφορτώσουν τα ελάχιστα σκηνικά, θα αγοράσουν κάθε μέρα τα κουλουράκια και τα πατατάκια για την παράσταση, θα αμπαλάρουν προσεχτικά τις μάσκες, θα φροντίσουν μόνοι τους για τις αφίσες, τα εισιτήρια, τα ξενοδοχεία, τα λάδια του φορτηγού με το οποίο μετακινούνται, τον εντοπισμό του μαγέρικου που ξενυχτάει στον κάθε τόπο. Μετά από την παράσταση τηλεφωνιόμαστε. Τι καιρό κάνει σήμερα στην Αλεξανδρούπολη; Σας χιόνισε; Τι καλό φάγατε σήμερα στη Λάρισα; Ήπιατε ρακιές στο Ηράκλειο; Ζιβανίες στη Λευκωσία; Είχαμε κόσμο; Είστε καλά;

 


Σάκης Σερέφας

Σημείωμα σκηνοθέτη
 

Τι είναι ο αυτοσχεδιασμός και τελικά ποια είναι τα όριά του; Κατά πόσο αφήνεσαι στην όρεξη του κοινού και πότε ακούς την ανάγκη του; Είναι η ιστορία που είναι σημαντική ή το παρόν έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται ανά πάσα στιγμή μπροστά μας; Μια εκδοχή του «Λιωμένου Βούτυρου» με αρκετή «νούτικη» διάθεση είναι για μας ένα ενδιάμεσο βήμα. Πέρα από το να αναπλάθει την ιστορία του Σάκη επί σκηνής, ο θίασος καλλιεργεί και μια σχέση με το κοινό, η οποία επηρεάζει με τη σειρά της την αφήγηση .


Σίμος Κακάλας

 

Η ταυτότητα της παράστασης


Δραματουργική Επεξεργασία: Έλενα Μαυρίδου
Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας
Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννυ Μακ Λέλλαν / Μάρθα Φωκά  
Μουσική: Νίκος Βελιώτης
Μάσκες Μάρθα Φωκά
Φωτισμός: Περικλής Μαθιέλλης
Διεύθυνση παραγωγής: Στέλα Τενεκετζή 
Παίζουν: Σίμος Κακάλας, Δήμητρα Κούζα, Έλενα Μαυρίδου

 

ΕΠΑΙΝΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών για τον Σίμο Κακάλα
Βραβεία: ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ & ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ για την ερμηνεία της Έλενας Μαυρίδου

 

Σχετικές ειδήσεις
«Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά»: Η επιτυχία συνεχίζεται στο Θέατρο Θησείον
29.11.2016 10:15
Μετά τη θετική ανταπόκριση του κοινού, η επιτυχημένη παραγωγή του Μικρού Θεάτρου Αγρινίου «Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά», σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη, παρατείνεται έως τις 07 Ιανουαρίου 2017 ολοκληρώνοντας τη θεατρική της διαδρομή στη σκηνή του θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ.
Χασίς, του Ακύλλα Καραζήση στο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες
07.11.2016 12:43
Ο Ακύλλας Καραζήσης παρουσιάζει στο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες την παράσταση Χασίς.
«Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά», της Γεωργίας Μαυραγάνη στο Θέατρο Θησείον
13.09.2016 11:00
Η επιτυχημένη παραγωγή του Μικρού Θεάτρου Αγρινίου «Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά», σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη, μετά από μια σειρά παρουσιάσεων με μεγάλη αποδοχή σε Αγρίνιο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επανέρχεται στη σκηνή του θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ, από τις 07 Οκτωβρίου και για λίγες παραστάσεις μόνο.
Young Lear, της Ιόλης Ανδρεάδη στο Θέατρο Θησείον
31.08.2016 15:41
Η sold out παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών, Young Lear, από την 1η Οκτωβρίου στο Θέατρο Θησείον.
Καταλόγια...δημοτικοί στίχοι περί έρωτος και θυσίας, στο Πολυχώρο Vault
21.01.2016 09:57
Ο Πολυχώρος VAULT και ο Θοδωρής Οικονομίδης (ο δημιουργός πίσω από τις θεατρικές παραστάσεις «Golfw 2.3 beta», Λιωμένο Βούτυρο, κλπ) με την θεατρική του ομάδα “Κύκλος” παρουσιάζουν την παράσταση “Καταλόγια... δημοτικοί στίχοι περί έρωτος και θυσίας”, μια τελετουργική αναπαράσταση, με βάση τους κώδικες της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, πέντε κλασσικών ελληνικών δημοτικών ποιημάτων – τραγουδιών, που καταγράφηκαν για πρώτη φορά τον 8ο και 9ο αιώνα με θέμα τον έρωτα και τη θυσία.