Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Θάλεια Ματίκα: Αν «οι τέχνες ανθούν σε περιόδους κρίσης» ας ελπίσουμε να αποδειχθεί περίτρανα

 Θάλεια Ματίκα: Αν «οι τέχνες ανθούν σε περιόδους κρίσης» ας ελπίσουμε να αποδειχθεί περίτρανα

Σε εποχές οικονομικής κρίσης, περικοπής οικονομικών προνομιών, κοινωνικής και ιδεολογικής σήψης και παρακμής, κάθε μορφή τέχνης και ειδικότερα η τέχνη της μουσικής και η θεατρική τέχνη - οι πιο αναγνωρίσιμες και αναγνώσιμες δηλαδή - ...

οι οποίες μπορούν να ζωντανέψουν κάτι θνησιγενές στα μάτια και στα αυτιά του ακροατή και του θεατή αντίστοιχα, οφείλουν να μεγαλουργήσουν, να εμπνεύσουν και να δημιουργήσουν δρόμους έκφρασης.

 

Όχι μόνο στο «εκπαιδευμένο» τρόπον τινά κοινό, ούτε στο κοινό το οποίο διακρίνεται για την υψηλή παιδεία του. Το ευρύτερο φάσμα των κοινωνικών τάξεων είναι αυτό που έχει την ανάγκη να αναπνεύσει, να οραματιστεί, ώστε να δημιουργήσει και να αναπτύξει πολιτιστικές ευαισθησίες και καλλιτεχνικούς - με την κοινωνική έννοια -στοχασμούς.
Οι προβληματισμοί και οι αναζητήσεις που μπορούν να προκύψουν μέσω της σκηνικής τέχνης ή μέσω ενός στίχου ή μιας μελωδίας είναι στοιχεία ανεκτίμητα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν συνειδήσεις, ιδεώδη, κοινωνικά ανάρμοστα δεδομένα και να ανατρέψουν καθεστωτικές νοοτροπίες.
Η άνθηση του θεάτρου και της μουσικής, αυτή τη δύσκολη περίοδο είναι επιβεβλημένη. Υπάρχει η ανάγκη του κόσμου, που κραυγάζει, ίσως λίγο άτσαλα και άρρυθμα, αλλά παρ’ όλα αυτά είναι παρούσα.
Δυστυχώς, διακρινόμαστε και για άλλα στοιχεία της κοινωνικής μας υπόστασης. Μεμψιμοιρία, έλλειψη αλληλεγγύης, ελλιπή παιδεία, αθέμιτο ανταγωνισμό και διεκδίκηση ανούσιων προσωπικών μικροσυμφερόντων του καθενός. Οι τέχνες πρέπει να αμβλύνουν αυτές τις συμπεριφορές και να συσπειρώνουν αντί να διαχωρίζουν. Οφείλουμε σαν κοινωνικά όντα και δη ως καλλιτέχνες , να σεβόμαστε τους συνανθρώπους και αντί να τους κρατάμε σε ένα δήθεν προστατευμένο πολιτιστικό σκοταδισμό, να συσπειρωθούμε για να συσπειρώσουμε, να αγαπήσουμε για να αγαπηθούμε, να συζητήσουμε για να αναπτύξουμε και να εξελιχθούμε.
Σε δύσκολους κοινωνικά καιρούς η αλληλοεκτίμηση μεταξύ καλλιτεχνών που είχαν διαφορετική αντίληψη και ύφη μεταξύ τους ήταν ένας από τους πλέον απαράβατους άγραφους κανόνες. Σίγουρα, υπήρχαν συγκρούσεις, δράσεις και αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους, οι οποίες όμως ήταν εποικοδομητικές για το παραπέρα βήμα. Για την εξέλιξη και τη μέσω της τέχνης  μετουσίωση.
Το φιλοθεάμον κοινό έχει κάθε δικαίωμα να κρίνει χωρίς κανιβαλισμούς που πηγάζουν από φορεμένες τεχνηέντως παρωπίδες.
Οι άνθρωποι των γραμμάτων και κυρίως των τεχνών (κυρίως, γιατί έρχονται σε άμεση επαφή με τον κόσμο) πρέπει να καταπολεμήσουν τα ανθρώπινα ένστικτα επιβίωσης σε ένα ιντριγκαδόρικο μικρόκοσμο. Η μωροφιλοδοξία πρέπει να μετουσιωθεί σε φιλοδοξία συνολική, ενός καλύτερου πολιτιστικού αύριο. Οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να μπαίνουν σε διαδικασία κριτικής του συναδέλφου, αλλά σε διαδικασία κατανόησης.
Αν μπουν στο πετσί της καθημερινότητάς τους, αυτές οι δύσκολα εφαρμόσιμες αντιλήψεις, τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι ελπιδοφόρα. Έχει συμβεί στο παρελθόν από ευρηματικά ανεπτυγμένους καλλιτέχνες. Από ιερά τέρατα που έγραψαν τη δική τους προσωπική αλλά και συνολική ιστορία.
Ο κρατικός μηχανισμός οφείλει να ενσωματώσει τις πολιτισμικές ανησυχίες στον προγραμματισμό του και να υποστηρίξει τις καλλιτεχνικές τάσεις. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τις θέσει ως δευτερεύουσες αναγκαιότητες. Θα είναι αποτρόπαιο και θα τολμούσα να πω εγκληματικό.
Ας υποστηρίξουμε κι εμείς σα λαός από τη μεριά μας τους παλιούς, τους νέους, τους όπως τους ονομάζουν ‘’εμπορικούς’’ καλλιτέχνες, τους όπως τους ονομάζουν ‘’ποιοτικούς’’ καλλιτέχνες. Η σύμπραξη, ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοκατανόηση είναι πολύ πιο χρήσιμα από την αλληλοεξόντωση στο μερίδιο της πίτας και το στρουθοκαμηλισμό.
Ας ελπίσουμε ότι το τετριμμένο «οι τέχνες ανθούν σε περιόδους κρίσης» να αποδειχθεί περίτρανα. Θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για όλα τα κοινωνικά πλαίσια και φάσματα.


Info: Η Θάλεια Ματίκα είναι ηθοποιός . Αφού αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών, σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Θεατρικές σπουδές πραγματοποίησε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση . Με τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους "Μικρός Ινδιάνος" του Σταύρου Στάγκου κέρδισε το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Δράμας. Tην περίοδο 2011 - 2012 πρωταγωνιστεί στο έργο Ιδιωτικές Ζωές, στο θέατρο Άλμα.

Σχετικές ειδήσεις
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Πειραματική Σκηνή - «Θέμα Εμφύλιος»: Βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες
30.03.2016 11:48
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που άνοιξε ξανά τις πόρτες της για να δώσει βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες, με καλλιτεχνικούς διευθυντές τους άξιους Ανέστη Αζά και Πρόδρομο Τσινικόρη, διοργανώνει κατά το διάστημα 30 Μαρτίου έως και 3 Απριλίου 2016 ένα Θεματικό φεστιβάλ για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, από την έναρξη του οποίου συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια. Νέοι και ανήσυχοι δημιουργοί (ή συνδημιουργοί), που επιλέχθηκαν για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους για το θέμα «Εμφύλιος» και τις ποικίλες αποτυπώσεις του στο σήμερα…
Ανέστης Αζάς - Πρόδρομος Τσινικόρης: Restart στην Πειραματική Σκηνή
05.01.2016 12:44
Η Πειραματική Σκηνή /-1 άνοιξε πριν λίγο καιρό με ένα διήμερο εορταστικών εκδηλώσεων και συνεχίζεται με τα δύο δικά μας έργα, που πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών το περασμένο καλοκαίρι: «Στη Μέση του Δρόμου» του Πρόδρομου Τσινικόρη, ένα audio-tour στο κέντρο της πόλης με πρωταγωνιστές άστεγους συμπολίτες μας και την παράσταση «Υπόθεση Φαρμακονήσι ή Το δίκαιο του νερού», ένα έργο γύρω από το σύγχρονο προσφυγικό ζήτημα και το θεσμικό ρατσισμό στην Ευρώπη των κλειστών συνόρων.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.