Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ομάδα ΧΑ!: Αστραξίδι, ένα ταξίδι από τα άστρα στην πραγματικότητα

Ομάδα ΧΑ!: Αστραξίδι, ένα ταξίδι από τα άστρα στην πραγματικότητα
Η ομάδα ΧΑ! μιλάει στο Culturenow.gr για τη νέα της δημιουργία, που ανεβαίνει στο θέατρο Χώρα, για λίγες παραστάσεις. Η νέα devised performance της ομάδας εχει τον παράξενο τίτλο Astraxidi, βασίζεται σε γνωστό αρμένικο παραμύθι και απέσπασε στο Bob Theatre Festival του Θεάτρου Χώρα την άνοιξη του 2011 το 1o βραβείο στην ειδική κατηγορία Scratch.

 

Συνέντευξη στην Μαρία Κωφίδου

 

CultureNow: Τι είναι το "Αστραξίδι";

Ομάδα ΧΑ!: Το Αστραξίδι είναι ένα μοναδικό φαινόμενο που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του σύμπαντος. Τα αστέρια του ουρανού έπεσαν 437 μοίρες βορειανατολικά στην ξεχασμένη λιμνοθάλασσα Βαχ. Το Αστραξίδι είναι μια παράσταση σωματικού θεάτρου όπου το ταξίδι των αστεριών στη γη “ζωντανευει” στα σωματα μας μεσα από πολλούς ρόλους. Είναι μία συλλογική δημιουργία χωρις σκηνοθετη που αντιμετωπίζει την πραγματικότητα με χιούμορ και ευρηματικότητα.

 

C.N.: Γιατί επιλέξατε να πείτε την συγκεκρίμενη ιστορία;

ΧΑ!: Ένα παραμύθι είναι γεμάτο συμβολισμούς που αγγίζουν σημεία της συλλογικής μνήμης με έναν απλό και άμεσο τρόπο. Σε ένα τέτοιο πεδίο το παιχνίδι με τα νοήματα απενοχοποιείται και ο θεατής γίνεται δέκτης αλλά και δημιουργός συνειρμών. Όταν διαβάσαμε το παραμύθι μείναμε σε δύο σημεία που βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Το πρώτο ήταν η αναφορά σε ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της εποχής, την εμπορευματοποίηση και την απομάγευση των πάντων. Το δεύτερο σημείο αφορά σε μια ανατροπή που είναι αναπόφευκτη, σχεδόν νομοτελειακή.

 

C.N.: Πως γεννήθηκε η ιδέα της ομάδας Χα!;

ΧΑ!: Και οι τρείς μας θέλαμε να φτιάξουμε μια ομάδα που να ασχολείται με το σωματικό - δημιουργικό θέατρο, μια και αυτό είναι το είδος με το οποίο καταπιανόμαστε τα τελευταία χρόνια. Έτσι, αφού γνωριστήκαμε και είδαμε ότι έχουμε κοινή την επιθυμία για τον σχηματισμό τέτοιας ομάδας, αναλάβαμε δράση... Αυτό που χαρακτήριζε τους αυτοσχεδιασμούς μας κατά το στήσιμο της παράστασης αλλα και γενικότερα την καλλιτεχνική μας διάθεση και στάση ήταν έντονος ενθουσιασμός, κέφι και έλλειψη περιορισμών στις ιδέες και στα "εργαλεία" που χρησιμοποιούσαμε για να αφηγηθούμε την ιστορία. Γι αυτό αποφασίσαμε ότι μας ταιριάζει να λεγόμαστε "ομάδα ΧΑ!", μια και το "ΧΑ!" είναι ένα επιφώνημα που εκφράζει έκπληξη, χάρα, ενθουσιασμό. Όταν το είδαμε στο χαρτί φαινόταν ζωηρό και παιχνιδιάρικο, σαν τυπωμένο κλείσιμο του ματιού, οπότε το επιλέξαμε χωρίς αμφιβολία ως το όνομα της ομάδας.

 

C.N.: Η διάκριση έφερε αλλαγές στην πορεία σας; Άνοιξε πόρτες;

ΧΑ!: Ήταν πολύ όμορφο συναίσθημα το να νιώθεις ότι αυτό που κάνεις εκφράζει και ψυχαγωγεί τους άλλους! Επίσης μας έδωσε την ευκαιρία της συνεργασίας με το Θέατρο Χώρα, όπου παρουσιάζουμε τις δέκα πρώτες μας παραστάσεις. Από εκεί και πέρα ο τίτλος της πρώτης θέσης λειτουργεί μερικές φορές και σαν εγγύηση για όσους δεν ξέρουν τι να περιμένουν από την παραστασή μας. Ήταν σίγουρα ένα σημαντικό κλειδί για εμάς!

 

C.N.: Υπάρχει χώρος για νέες προσπάθειες στους κόλπους της Τέχνης;

ΧΑ!: Χώρος υπάρχει πάντα όταν επιλέγεις να τον παράξεις, να τον δημιουργήσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι διάθεση και μία ομάδα ανθρώπων που να εκτιμάς, και να σέβεσαι προκειμένου να υπάρχει συλλογικό πνεύμα. Η ομάδα από μόνη της είναι ένα χώρος όσμωσης, παραγωγής ιδεών και τελικά ένας χώρος εκφρασης. Οι κόλποι της Τέχνης δεν είναι τιποτε περισσότερο από τέτοιους μικρούς χωρους. Οι νέες ομάδες είναι απαραίτητες για να κρατάνε ζωντανή την δυνατότητα της δημιουργίας του χώρου. Σχετικα με το θεσμικό πλαίσιο αν σε αυτό αναφερεστε είναι τα πράγματα αρκετά στενά όπως θα γνωρίζετε. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η μόνη απάντηση είναι η συλλογική δουλεια και η δημιουργία και τα άλλα βρίσκονται.

 

C.N.: Τι κάνεις τελικά όταν κάτι το άπιαστο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής;

ΧΑ!: Και να που βρίσκεσαι ξαφνικά σε απόσταση αναπνοής με κάτι "'άπιαστο"... Είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις την κοσμοθεωρία σου, την ασφάλεια που σου παρέχει η αντίληψή σου για το πώς λειτουργούν τα "πράγματα" και να ξεκινήσεις ένα ταξίδι επαναπροσδιορισμού του γύρω σου περιβάλλοντος ή θα γυρίσεις την πλάτη στο συμβάν αυτό και θα του βρείς μια θέση στην ρουτίνα της καθημερινότητάς σου; H ζωή που ζούμε είναι τόσο πεζή όσο η φαντασία μας μας επιτρέπει. Να πατάμε στην γη ναι! Αλλά και το μαγικό είναι κάπου εκεί έξω και αν δεν είμαστε "ανοιχτοί" με όλες τις αισθήσεις μας, θα το προσπεράσουμε σίγουρα...

 

C.N.: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

ΧΑ!: Προς το παρόν θέλουμε να φροντίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο αυτή την παράσταση. Όταν όλοκληρώσουμε με αυτόν τον στόχο έχουμε ήδη κάποιες ιδέες για τις επόμενες! Ονειρευόμαστε να δουλεύουμε και να παρουσιάζουμε παραστάσεις στην Αθήνα αλλά και να συμετέχουμε σε φεστιβάλ στην επαρχία και στο εξωτερικό. Ακόμα θέλουμε να συνεργαστούμε με πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες έτσι ώστε να υπάρχει συνεχής ανταλλαγή ιδεών!

 

Info: Η Ομάδα ΧΑ! είναι η Μαριάννα Βαρβιάνη, ο Θεοδόσης Κώνστας και η Μάρω Μάνθου και θα παρουσιάσουν την παράσταση Astraxidi (Αστραξίδι) για δέκα μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα.

Σχετικές ειδήσεις
Κίττυ Παϊταζόγλου: Η όποιας μορφής «εξουσία» μήπως έχει επιβληθεί με τη δική μας συναίνεση και ενοχή;
15.11.2016 14:00
Το Θέατρο Πόρτα παρουσιάζει από 18 Νοεμβρίου την παράσταση «Η Δίκη του Κ.», η οποία είναι βασισµένη στο εµβληµατικό µυθιστόρηµα «Η δίκη» του Φραντς Κάφκα, σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου. η νεαρή ηθοποιός Κίττυ Παϊταζόγλου, με αυτή την αφορμή απάντησε στις ερωτήσεις μας δίνοντας εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αλλά κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, αναφορικά με την έννοια της τύχης και της ενοχής, το σύστημα που μας ξεπερνά, το σημερινό αδιέδοξο που υπάρχει σε διεθνές επίπεδο, καθώς και τον ενεργητικό ρόλο του θεατή.
Αλέξανδρος Μυλωνάς - Μαρία Ξανθοπουλίδου: Δημιουργία χωρίς ρίσκο δεν υφίσταται
25.10.2016 16:26
Η β’ σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας διαγράφει από φέτος μία νέα εποχή υπό τη διεύθυνση του Αλέξανδρου Μυλωνά και της Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Η μικρή σκηνή του επιτυχημένου θεάτρου, φιλοδοξεί να μπει στην καρδιά του θεατρόφιλου κοινού με ιδιαίτερες ρεπερτοριακές επιλογές, δίνοντας ταυτόχρονα βήμα σε νέους δημιουργούς. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, οι δύο καλλιτεχνικοί διευθυντές απαντούν στις ερωτήσεις μας και αποκαλύπτουν το όραμά τους για τη νέα εποχή, όσο και τις αποχρώσεις που θέλουν αυτή να έχει.
Αντώνης Αντωνόπουλος: Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που βουλιάζει και ανησυχούμε αν η ορχήστρα παίζει όμορφη μουσική
18.05.2016 11:45
H παράσταση του έργου «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ», του Σάμουελ Μπέκετ, ύστερα από την επιτυχία της πρώτης παρουσίασής της, επιστρέφει στο Bios για δύο μόνο εβδομάδες, από τις 20 Μαΐου 2016! Ο Αντώνης Αντωνόπουλος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση (μαζί με τον Δημήτρη Καραντζά) και την ερμηνεία, βρήκε λίγο χρόνο και μας μίλησε για την παράσταση, που "είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς", το παρελθόν, την έννοια της "μνήμης" και τις αντανακλάσεις του μπεκετικού έργου στο σήμερα.
Killing the fly: Η Αγγελική του τότε και του σήμερα δίνει ένα μάθημα ζωής!
07.04.2016 16:29
Την συγκλονιστική ιστορία της Αγγελικής Ματθαίου, μιας προσφυγοπούλας από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, όπως η ίδια την κατέγραψε σε ένα γράμμα της που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, αποφάσισε να μεταφέρει επί σκηνής η ομάδα Killing The Fly μέσα από την παράσταση “Αγγελική”. Μετά την επιτυχημένη περιοδεία της σε Κρήτη και ηπειρωτική Ελλάδα, η “Αγγελική” τους θα παρουσιαστεί από 8 Απριλίου στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με αυτή την αφορμή, τα δύο μέλη της ομάδας (Κατερίνα Δαμβόγλου, Robin Beer) μας μίλησαν για την παράσταση και τους τρόπους που προσέγγισαν σκηνικά το οδοιπορικό της Αγγελικής, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στον ζωτικής σημασίας ρόλο των καλλιτεχνών και του θεάτρου μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, στο μείζον ζήτημα της προσφυγιάς, καθώς και στις πολλές “Αγγελικές” του σήμερα που δίνουν ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Ντένης Μακρής: Στις συνεργασίες μου ευτυχώς υπάρχει η απαραίτητη κοινή ανάσα
29.01.2016 10:41
Νέος, φέρελπις ηθοποιός, με αρκετές εκλεκτές συνεργασίες στο ενεργητικό του, ο Ντένης Μακρής, χτίζει μια ενδιαφέρουσα πορεία στο θέατρο. Μέχρι τα τριάντα του χρόνια, πρόλαβε να συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Μαρμαρινός, να υποδυθεί τον Άμλετ και να συμμετάσχει σε πολλές ξεχωριστές παραστάσεις. Μία από αυτές, είναι και οι «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας», ένα γαλλικό τολμηρό κείμενο του Αλφρέ ντε Μυσσέ. Εκεί, θα υποδυθεί τον Σέλιο και μας μιλάει –ανάμεσα σε διάφορα άλλα- και για τη νέα αυτή συνεργασία με το θέατρο Πόρτα και τον Θωμά Μοσχόπουλο.