Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Τα Παιδιά Ενός Άλλου Θεού (The Children of Diyarbakir)

Τα Παιδιά Ενός Άλλου Θεού (The Children of Diyarbakir)
Η συγκινητική ταινία, που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Μιράζ Μπεζάρ, έχει συγκλονίσει κοινό και κριτικούς, έχοντας αποσπάσει σημαντικά βραβεία

από διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ παγκοσμίως, όπως το διεθνές φεστιβάλ San Sebastián, το φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης, το φεστιβάλ Febiofest της Πράγας και το φεστιβάλ του Αμβούργου θα προβάλλεται στους κινηματογράφους από τις 5 Μαΐου 2011.

 

Η 10χρονη Γκιουλιστάν ζει ευτυχισμένη με τον μικρότερο αδερφό της, Φιράτ, την νεογέννητη αδερφή της και τους γονείς της στο Ντιγιαρμπακίρ, στην καρδιά του τουρκικού Κουρδιστάν. Όταν οι γονείς τους δολοφονούνται μπροστά στα μάτια τους από μέλη παραστρατιωτικής οργάνωσης, η ζωή των παιδιών μετατρέπεται σε έναν αγώνα επιβίωσης γεμάτο ανατροπές και απροσδόκητα εμπόδια.

 


Ο Σκηνοθέτης


Ο Μιράζ Μπεζάρ γεννήθηκε το 1971 στην Τουρκία. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα το 1980, μετανάστευσε με την οικογένειά του στη Γερμανία. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου και ξεκίνησε να συμμετέχει ως ηθοποιός σε διάφορες θεατρικές ομάδες. Στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στην Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Βερολίνου.

 

\"Τα Παιδιά Ενός Άλλου Θεού\" είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους, που σκηνοθετεί και έχει επιμεληθεί το σενάριο και την παραγωγή. Προηγουμένως είχε σκηνοθετήσει πολλές ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες προβλήθηκαν σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο, όπως στο Μόντρεαλ, την Κωνσταντινούπολη, το Μόναχο και το Βερολίνο. Ο Μπεζάρ κατοικεί πλέον στο Βερολίνο.

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα


Κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Τουρκία τη δεκαετία του \'90, οι κουρδικές επαρχίες τέθηκαν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και τέθηκαν υπό στρατιωτική κατοχή. Η Διεθνής Αμνηστία δηλώνει ότι περισσότεροι από 18.000 πολιτικά ενεργοί Κούρδοι και Τούρκοι πολίτες σκοτώθηκαν ή εξαφανίστηκαν εκείνη την περίοδο. Ενώ χώρες, όπως η Αργεντινή και η Χιλή έχουν αντιμετωπίσει το σκληρό παρελθόν τους, η Τουρκία δεν το έχει κατορθώσει ακόμη. \"Τα Παιδιά Ενός Άλλου Θεού\" είναι μια προσπάθεια να ρίξουμε λίγο φως σε αυτό το σκοτεινό παρελθόν.

 

ΝΤΙΓΙΑΡΜΠΑΚΙΡ, ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΓΕΜΑΤΗ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου σε τοποθεσίες του Ντιγιαρμπακίρ, όπου και διαδραματίζεται η ιστορία. Είναι η μεγαλύτερη πόλη του τουρκικού Κουρδιστάν, μια πόλη που αναπτύχθηκε σε τοπική μητρόπολη μέσω της σταθερής συρροής εγχώριων προσφύγων από τις γύρω αγροτικές περιοχές.

 

Κατά τη διάρκεια του πολέμου της δεκαετίας του \'90, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε από 300.000 σε 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Αυτή η πόλη είναι γνωστή για την πλούσια κουλτούρα της και τις λαϊκές παραδόσεις της, έχει υπάρξει όμως και το επίκεντρο της παραστρατιωτικής αντιτρομοκρατικής δράσης, με αποκορύφωμα τις χιλιάδες περιπτώσεις απαγωγών και θανάτων Κούρδων ακτιβιστών.


Πήγα στο Ντιγιαρμπακίρ το φθινόπωρο του 2005 με σκοπό να γυρίσω μια ταινία, χωρίς να έχω όμως μια συγκεκριμένη ιστορία στο μυαλό μου. Ανακάλυψα μια πόλη στην οποία οι άνθρωποι έχουν κατορθώσει να αποκλείσουν το απίστευτα βίαιο παρελθόν και να καλύψουν τις πληγές που τους άφησαν οι τραυματικές εμπειρίες τους.

 

Το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον να δω πώς σχεδόν καθεμιά οικογένεια αντιμετωπίζει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, τη στιγμή που οι δράστες ζουν ανάμεσά τους. Το Ντιγιαρμπακίρ είναι μια πόλη γεμάτη τραύματα, που παραμένουν ανεπίγραφα, γεμάτη ανθρώπους που συνεχίζουν να ζουν φυσιολογικά, παρόλο που έχουν υποστεί υπερβολική βία στην παιδική τους ηλικία.

 

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΗ


Η υπόθεση βασίζεται σε κάποιες πραγματικές καταστάσεις. Ο,τιδήποτε αφηγούμαι στην ταινία έχει συμβεί στο Ντιγιαρμπακίρ. Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις, όπου δημοσιογράφοι ή πολιτικοί ακτιβιστές έχουν πυροβοληθεί από εγκληματικές ομάδες και τα παιδιά τους έχουν μείνει ορφανά, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κατέληξαν στους δρόμους.

 

Η ταινία σου δείχνει όμως μόνο ένα κομμάτι τού τι μπορείς να δεις αν κάνεις μια συνηθισμένη βόλτα στην πόλη αυτή. Η πραγματική ζωή είναι πιο σκληρή εκεί και τα παιδιά είναι πιο άγρια και χυδαία. Ο πόλεμος έχει στερήσει από τους ανθρώπους το μέλλον τους. Είναι κολλημένοι σε ένα χαοτικό τέλμα με ελάχιστες ευκαιρίες προόδου. Η πορνεία και ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι ευρέως διαδεδομένα, ακόμη και ανάμεσα στα παιδιά. Πολλοί γονείς είναι ψυχολογικά κατεστραμμένοι σε τέτοιο σημείο, που συχνά ωθούνται να νοιάζονται πρωταρχικά για τους ίδιους τους εαυτούς τους. Οι πολιτικά συνειδητοποιημένοι γονείς παλεύουν για να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από τους δρόμους.

 

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ


Κανένα από τα παιδιά που πρωταγωνιστούν στην ταινία δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί. Για την επιλογή τους, επισκέφθηκα οργανισμούς που δουλεύουν με παιδιά σε γειτονιές που στερούνται πολιτικών δικαιωμάτων. Η Σενάι Οράκ (που υποδύεται την Γκιουλιστάν) ήταν πολύ θετική και βασικά αυτο-προτάθηκε για τον ρόλο.

 

Αφού τη γνώρισα, επέστρεψε και διέκοψε ένα κάστινγκ με άλλα 20 κορίτσια, ενημερώνοντας ότι ο ρόλος ήταν δικός της και κανενός άλλου! Η αποφασιστικότητά της με εντυπωσίασε, καθώς και το ταλέντο της στη συνέχεια. Ο Μοχάμεντ Αλ (που υποδύεται τον Φιράτ) με εντυπωσίασε με την άψογη αφοσίωσή του στην υποκριτική. Ενσάρκωσε τον ρόλο του σαν να έπαιζε παιχνίδια με τους φίλους του, απόλυτα απορροφημένος στην ερμηνεία του.

 

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΕ ΙΣΧΥ


Αν ήξερα ότι η τουρκική κοινωνία είχε ήδη κάνει μια προσπάθεια να συμβιβαστεί με την πρόσφατη ιστορία της, τότε ευχαρίστως θα είχα τοποθετήσει χρονικά την ιστορία της ταινίας στη δεκαετία του \'90, όταν η πολιτική βία ενάντια στον πληθυσμό των Κούρδων ήταν στο peak της. Όμως αποφάσισα να τοποθετήσω το φιλμ σε έναν αόριστο χρόνο. Ήθελα αυτή η ταινία να αφηγηθεί μια ιστορία που παραμένει σε ισχύ, ανεξαρτήτως του χρόνου.

 

Δεν ήθελα να αναφερθώ σε γεγονότα μιας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Η καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζεται και σήμερα, όμως ο αριθμός των πολιτικών δολοφονιών έχει μειωθεί σε σχέση με τη δεκαετία του \'90. Ωστόσο, η πολιτική ιστορία της Τουρκίας μας δείχνει ότι δεν υπάρχει καμιά εγγύηση ότι αυτές οι σκοτεινές ημέρες δεν θα επιστρέψουν, αν η κοινωνία δεν αναλάβει τις ευθύνες της για τις πράξεις του παρελθόντος. Οι άνθρωποι πρέπει να αισθανθούν τις πληγές που τους άφησε ο πόλεμος, όχι μόνο στο Κουρδιστάν, αλλά και σε όλη την κοινωνική δομή της Τουρκίας. 


Μιράζ Μπεζάρ

 


Σκηνοθεσία: Μιράζ Μπεζάρ
Σενάριο: Μιράζ Μπεζάρ
Παραγωγή: Μιράζ Μπεζάρ
Φατίχ Ακίν (συμπαραγωγός)
Ηθοποιοί: Σενάι Οράκ, Μοχάμεντ Αλ, Χακάν Καρσάκ
Μοντάζ Μιράζ Μπεζάρ
Φωτογραφία: Ισαμπέλ Κασέζ

Σχετικές ειδήσεις
Μις Πέρεγκριν: Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά, του Τιμ Μπάρτον
29.09.2016 17:02
Η νέα ταινία του Τιμ Μπάρτον, Μις Πέρεγκριν - Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά (Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children) κυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 29 Σεπτεμβρίου 2016, από την Odeon.
Pelé: Η Ιστορία ενός Θρύλου, των Τζεφ & Μάικλ Ζίμπαλιστ
22.09.2016 15:46
Η Odeon παρουσιάζει στους κινηματογράφους από τις 22 Σεπτεμβρίου 2016 την ταινία Pelé: Η Ιστορία ενός Θρύλου (Pelé: Birth of a Legend), σε σενάριο και σκηνοθεσία των Τζεφ & Μάικλ Ζίμπαλιστ.
Μις Πέρεγκριν – Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά, του Τιμ Μπάρτον
16.03.2016 12:17
Η Odeon παρουσιάζει στους κινηματογράφους από τις 29 Σεπτεμβρίου 2016 την ταινία Μις Πέρεγκριν – Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά (Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children), του Τιμ Μπάρτον.
5 δεκαετίες, 50 ταινίες / Η δεκαετία του ’30: Λήξη αφιερώματος με την «Αστέρω» & τις S.W.I.M.
02.03.2016 12:57
Στο πλαίσιο της «μικρής λέσχης» της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, το αφιέρωμα «5 δεκαετίες, 50 ταινίες/Η δεκαετία του ‘30» κλείνει με την προβολή της ταινίας Αστέρω, την Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016.
Η ταινία «Παίζοντας με την φωτιά» στο φεστιβάλ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τουρκία
07.12.2015 16:17
Η ταινία της Αννέτας Παπαθανασίου ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ θα είναι η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στο φεστιβάλ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που διοργανώνεται από την αντιπροσωπεία της Ερωπαϊκής Ένωσης, στην Τουρκία (5th European Union Human Rights Film Days).