Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Αγγελική Χατζή: Η Μοίρα ως Ανάγκη, ως ταξη του κόσμου - για την παράσταση Πατρόν

Αγγελική Χατζή: Η Μοίρα ως Ανάγκη, ως ταξη του κόσμου - για την παράσταση Πατρόν
Η Αγγελική Χατζή σκηνοθετεί και χορογραφεί το Πατρόν, μια παράσταση που εκτυλίσσεται μέσα σε μια εγκατάσταση από ράφια και πάγκους, κλωστές και υφάσματα, όπου οι τρεις Mοίρες ράβουν ένα κοστούµι για τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες. Η σκηνοθέτις της παράστασης μας περιγράφει τη σχέση των ηρώων με τις Μοίρες, αλλά και το πώς βλέπει ή ίδια την έννοια της Μοίρας μέσα από τη δουλειά της και το έργο .

 

CultureNow: Η χοροθεατρική παράσταση που παρουσιάζετε στο project space στην Παραμυθίας , με τίτλο “Πατρόν”, είναι μία παράσταση που βασίζεται στο µύθο, σύµφωνα µε τον οποίο ο Απόλλωνας μέθυσε τις τρεις Μοίρες που κρατούν το νήµα της ζωής για να γλυτώσει το φίλο του Άδµητο από το θάνατο. Τι σχέση μπορεί να έχει ένα Πατρόν με την Μοίρα;

Αγγελική Χατζή: οι Μοίρες εδώ αντί να κρατούν το νήμα, ετοιμάζουν κοστούμια. Τα κοστούμια ράβονται στην παράσταση και έρχονται σε κομμάτια που δοκιμάζουν οι Μοιρες στους ήρωες επομένως είναι ας πούμε αυτό που η Μοίρα ορίζει γι αυτούς. Εμείς δίνουμε δύο βασικές διαστάσεις στα κοστούμια: γαμήλιο και νεκρικό. Το Πατρόν είναι το σχέδιο των κοστουμιών, αλλά το σχέδιο σε μια τέτοια κατάσταση έχει αναπόφευκτα άλλες προεκτάσεις.

 

C. N.: Υπογράφετε την σκηνοθεσία της παράστασης, αλλά έχετε επιμεληθεί και την χορογραφία . Ποια είναι τα μέσα που χρησιμοποιήσατε στην παράσταση για να συνδέσετε το αρχαίο δράμα με την σύγχρονη μορφή χοροθέατρου που παρουσιάζετε, τόσο στην σκηνοθεσία όσο και στην χορογραφία;

Α. Χ.: Πάντα ξεκινάω από το περιβάλλον , την εγκατάσταση στην οποία βρίσκονται μαζι περφορμερς και θεατές . Αυτό είναι το βασικό μέσο, το ότι η δράση βρίσκεται τόσο κοντά που γίνεται μια εμπειρία ως και σωματική. Εδώ η εγκατάσταση είναι ένα εργαστήριο ραπτικής, οι θεατές κάθονται σε πάγκους και ράφια και όλα, κινησιολογία, δράσεις, βλέμματα, ιδέες, θέλω να πιστεύω τους διαπερνούν. Από κει και πέρα το οτι δεν υπάρχει λόγος δυσκολεύει το να δοθούν τα νοήματα από την άλλη δίνει και μια ατμόσφαιρα τελετουργική που έχει σημασία. έτσι οι δράσεις αφηγούνται και είναι σημαντικό το οτι δε συμβαίνει τίποτα παρασκηνιακά. οι περφόρμερς ορίζουν τα πάντα και διαμορφώνουν τις συνθήκες στις οποίες δρούν, τα ρούχα τους, τα αντκέιμενα , η μουσική τους και τα φώτα, όλα αλλάζουν απ τους ίδιους και οδηγούν την κατάσταση ένα βήμα παρακάτω. Οπότε ό,τι συμβάινει είναι αληθινό και η κινησιολογία-χορογραφία δεν έρχεται για να ομορφύνει, αλλά είναι κομμάτι και προέκταση σωματική της κατάστασης.

 

C. N.: Η παράσταση έχει δύο κεντρικούς χαρακτήρες, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με τις τρεις Μοίρες. Μιλήστε μας λίγο για τις ομοιότητες και τις διαφορές των δύο ηρώων στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τις Μοίρες.

Α. Χ.: Τους δύο ήρωες ενώνει το οτι θέλουν να διατηρήσουν τα πράγματα όπως τους αρέσει και οτι αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τη γοητέια τους για να κερδίσουν αυτό που θέλουν. Η πράξη αυτή εμπεριέχει το δόλο αλλά μπερδεύεται και με μια φυσική επιθυμία. Έχουν και οι δύο μια παιδικότητα και ισως μια ματαιοδοξία. Έίναι και δυναμικοί και αδύναμοι. Η διαφορά τους είναι στο βαθμό που απογοητεύονται όταν οι Μοιρες κερδίζουν έδαφος. Ίσως ο ένας απ' τους δύο να ναι πιο ευθραυστος. Αλλα ούτως ή άλλως μαζί μπορούν καλύτερα, έχουν και αυτοί το σχέδιό τους.

 

C. N.: Πώς παρουσιάζεται η Μοίρα σαν έννοια μέσα από την παράσταση; Εσείς πιστεύετε σε αυτήν; Πιστεύετε πως η αρχή και το τέλος της ζωής μας καθορίζονται από την Μοίρα; Οι άνθρωποι στη σύγχρονη κοινωνία στηρίζονται με κάποιο τρόπο σε αυτήν;

Α. Χ.: Στην όλη ιδέα της Μοίρας με τράβηξε το στοιχείο του Απόλυτου που έρχεται από την τραγωδία . Εκεί εμφανίζεται ως η «Ανάγκη», η ταξη του κόσμου και για αυτό η σύγκρουσή της με τον άνθρωπο αποκτά τόσο μεγάλες διαστάσεις. Aπό εκεί και πέρα με ενθουσίασε η ιδέα οτι ακόμα και αυτές, οι τρεις Μοίρες παρασύρονται σε ένα μεθύσι. Και για αυτό η παράσταση έχει σαν βασικό μοτίβο τις απόπειρες των ηρώων να τις αποπλανήσουν για να κερδίσουν χρόνο. Αν παρατηρήσει κανείς η όλη κατάσταση έχει επιπτώσεις στις σχέσεις των δύο πλέυρών. Ίσως και αυτοί κάποιες φορές μπερδεύονται σε σχέση με το 'με ποιανού το μέρος είναι'. Μάλλον κάπου εκέι βρίσκεται η μετάφραση για το σήμερα προσπαθώντας να αποφύγω πολύ συγκεκριμένες συγκρίσεις που θα έκαναν το έργο να 'κυριολεκτεί'.

 

C. N.: Πείτε μας λίγα λόγια για τους συνετελεστές της παράστασης. Που πρωτοπαρουσιάστηκε το έργο; Θα συνεχίσετε με κάποια περιοδεία μέσα στο καλοκαίρι; Έχετε άλλα επαγγελματικά σχέδια για το άμεσο μέλλον που να μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;

Α. Χ.: Από τους περφόρμερς κάποιοι είναι ηθοποιοί και κάποιοι χορευτές. Αλλά εδώ οι ιδιότητες ανακατεύονται. με κάποιους έχω συνεργαστεί στο παρελθόν, είμαστε φίλοι και με όλους θα ήθελα να ξανασυνεργαστώ. Στην απαρχή του όμως το προτζεκτ είχε τη συμμετοχή κάποιοων ανθρώπων η συνεργασία με τους οποίους ειναι πάντα σημαντική: Ο Γιάννης Αρβανίτης επιμελήθηκε της εγκατάστασης-σκηνικο. Η Κωνσταντινιά Βαφειάδου τα κοστούμια. Και τα δύο είναι βασικά εργαλεία της παράστασης. Το όλο εγχείρημα στηρίζεται από την ομάδα επιμέλειας καλλιτεχνικών παραγωγών Frown Tails: Μαριάννα Χριστοφή και Μαρία Βαρελά, και το χώρο στην Παραμυθιάς 6 που διατήρούμε οι 4 (Κωνσταντινιά Μαριάννα, Μαρία, Αγγελική). Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών. Συζητιέται να πάει και σε κάποιες άλλες πόλεις.

Μόλις τελειώσει το Πατρόν, με την Κωνσταντινιά θα παρουσιάσουμε τη νέα εκδοχή της performance Days of leisure, Daze and Pleasure στα πλαίσια της Biennale of the Absurd, τον Ιούνιο, στην Ιταλία, όπου και απέσπασε το βραβείο Mercurdo. To project αυτό πρωτοπαρουσιάστηκε στην περιοδεία του Velvet bus σε δώδεκα πόλεις της Ελλάδας και στο White night Festival στην πόλη των Σκοπίων. Και παράλληλα συζητάμε για διάφορα πρότζεκτ που θα γίνουν στο χώρο στην Παραμυθιάς.

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/Dancing/Πατρόν:_Χοροθεατρική_Παράσταση_σε_Σέρρες_και_Αθήνα.html

Σχετικές ειδήσεις
Αμαλία Καβάλη: Η προσδοκία της συνάντησης και η ανάγκη της ολοκλήρωσης
03.10.2016 16:35
Η Ιώ Βουλγαράκη, μετά την «Μισαλλοδοξία», καταπιάνεται με το αριστουργηματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ «Ορλάντο», το οποίο παρουσιάζεται από 30 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Skrow σε δική της διασκευή και σκηνοθεσία, με την Αμαλία Καβάλη στον ομώνυμο ρόλο. Η ταλαντούχα και πολλά υποσχόμενη ηθοποιός, που ζωντανεύει επί σκηνής την συναρπαστική διαδρομή αυτού του παράξενου πλάσματος, του Ορλάντο, μας μίλησε για το έργο, τον σχεδόν υπεράνθρωπο χαρακτήρα που ενσαρκώνει, την προσδοκία της συνάντησης και την ανάγκη της ολοκλήρωσης…
Ευθύμης Θέου: Τη δουλειά των Vasistas χαρακτηρίζει μία βαθιά ανάγκη για καθαρότητα
16.06.2016 10:11
Η διακεκριμένη θεατρική ομάδα Vasistas (φεγγίτης, στα γαλλικά) παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών το νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου «Απολογίες 4&5», στις 20 και 21 Ιουνίου. Λίγο πριν παρακολουθήσουμε στην Πειραιώς 260 την παράσταση των Vasistas, ας δούμε τι μας είπε ο ηθοποιός Ευθύμης Θέου, ο πιο παλιός και σταθερός συνεργάτης της ομάδας, για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν, την καλλιτεχνική τους «συνύπαρξη» με τον Ευθύμη Φιλίππου και τα μελλοντικά τους σχέδια...
Αντώνης Αντωνόπουλος: Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που βουλιάζει και ανησυχούμε αν η ορχήστρα παίζει όμορφη μουσική
18.05.2016 11:45
H παράσταση του έργου «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ», του Σάμουελ Μπέκετ, ύστερα από την επιτυχία της πρώτης παρουσίασής της, επιστρέφει στο Bios για δύο μόνο εβδομάδες, από τις 20 Μαΐου 2016! Ο Αντώνης Αντωνόπουλος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση (μαζί με τον Δημήτρη Καραντζά) και την ερμηνεία, βρήκε λίγο χρόνο και μας μίλησε για την παράσταση, που "είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς", το παρελθόν, την έννοια της "μνήμης" και τις αντανακλάσεις του μπεκετικού έργου στο σήμερα.
Killing the fly: Η Αγγελική του τότε και του σήμερα δίνει ένα μάθημα ζωής!
07.04.2016 16:29
Την συγκλονιστική ιστορία της Αγγελικής Ματθαίου, μιας προσφυγοπούλας από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, όπως η ίδια την κατέγραψε σε ένα γράμμα της που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, αποφάσισε να μεταφέρει επί σκηνής η ομάδα Killing The Fly μέσα από την παράσταση “Αγγελική”. Μετά την επιτυχημένη περιοδεία της σε Κρήτη και ηπειρωτική Ελλάδα, η “Αγγελική” τους θα παρουσιαστεί από 8 Απριλίου στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με αυτή την αφορμή, τα δύο μέλη της ομάδας (Κατερίνα Δαμβόγλου, Robin Beer) μας μίλησαν για την παράσταση και τους τρόπους που προσέγγισαν σκηνικά το οδοιπορικό της Αγγελικής, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στον ζωτικής σημασίας ρόλο των καλλιτεχνών και του θεάτρου μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, στο μείζον ζήτημα της προσφυγιάς, καθώς και στις πολλές “Αγγελικές” του σήμερα που δίνουν ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Αγγελική Παπαθεμελή: Θα συναντηθούμε απόψε, δόξα τω Θεώ
16.02.2016 13:44
“Και θα σφάξουμε το κουνέλι. Η ζωή είναι ωραία. Η ζωή είναι καλή. Θα σφάξουμε το κουνέλι.”, είναι ο πρωτότυπος και αινιγματικός τίτλος της παράστασης που παρουσιάζουν η Αγγελική Παπαθεμελή και η Σοφία Κορώνη στο Bios Tesla main. Έχοντας αναλάβει από κοινού σύνθεση κειμένου, σκηνοθεσία και ερμηνεία, μέσα από τα δύο αριστουργηματικά βιβλία της Αλίκης του Λιούις Κάρολ και τα «Κυμάτα» της Βιρτζίνια Γουλφ, με οδηγό την αναρώτηση «Περί αλήθειας και ψεύδους υπό εξωηθική έννοια» του Νίτσε, "ταξιδεύουν" σε μία γοητευτική περιπλάνηση προς την αναζήτηση της Αλίκης για την Αλίκη...