Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Τάσος Βρεττός: Κάθε κλικ και ένας τρόπος έκφρασης

Τάσος Βρεττός: Κάθε κλικ και ένας τρόπος έκφρασης

Η αγωνία μου για να βρω το επόμενο θέμα που θα με ενδιαφέρει καθώς και η αμηχανία που δημιουργεί η καλλιτεχνική απραξία, είναι μόνιμη ψυχολογική κατάσταση που όμως με βοηθάει να συνεχίζω να είμαι δημιουργικός.


Το ταξίδι μου με τη φωτογραφία ξεκινά τριάντα χρόνια πριν στην εποχή της αθωότητας, τόσο της δικής μου όσο και της αγοράς εκείνης που χρειαζόταν και χρησιμοποιούσε τη φωτογραφία σαν μέσο. Εκείνη την εποχή η  φωτογραφία ήταν το χόμπι μου που προέκυψε από μεγάλο έρωτα για αυτή τη μορφή τέχνης. Δεν σπούδασα φωτογραφία σε κάποια σχολή, τη σπούδασα τραβώντας συνεχώς αμέτρητα φιλμ και περνώντας ατελείωτες ώρες σε σκοτεινούς θαλάμους φίλων όπου έκαψα πολλά φύλλα φωτογραφικού χαρτιού μέχρι να καταφέρω να τυπώνω τα δικά μου όπως έπρεπε.

 

Ποτέ δεν φαινόταν σ’ αυτό το ξεκίνημα της διαδρομής μου μια επαγγελματική εφαρμογή αυτής της σχέσης μου με τη φωτογραφία, αλλά όπως όλα τα πράγματα στη ζωή είναι  παιχνίδια συγκυριών, η δική μου ευτυχής συγκυρία υπήρξε μια  έκθεση στο Φωτοχώρο και πριν από αυτή μια έκθεση στο Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο, στο Χαλάνδρι, στην οποία συν-εκθέσαμε τρεις φίλοι φωτογράφοι. Εκείνες οι πρώτες εκθέσεις ήταν η αφορμή και το εναρκτήριο λάκτισμα για να γίνει η φωτογραφία, εκτός από χόμπι, επαγγελματικός προσανατολισμός .

 

Η φωτογραφία σαν εφαρμοσμένη τέχνη, μου προσέφερε μια διαδρομή πλήρη, γεμάτη ευκαιρίες για να μαθαίνω την τέχνη μου μέσα από τους διαφορετικούς χώρους και τρόπους που χρησιμοποιείται και ήταν και είναι μια συνεχής, πνευματική περιπέτεια. Είχα την μεγάλη χαρά να γνωρίσω και να συνεργαστώ με τα ινδάλματά μου, να φωτογραφίσω τους σημαντικούς ανθρώπους της εποχής μου και να παίξω δημιουργικά με τους ελκυστικούς και γοητευτικούς χώρους της μόδας και της διαφήμισης. Τα πρώτα χρόνια της πορείας αυτής ήταν πολύ εντατικά στο επαγγελματικό κομμάτι της τέχνης μου ,το οποίο απορροφούσε όλο το χρόνο μου. Μην ξεχνάμε ότι δούλεψα στην εποχή που «μια φωτογραφία ήταν χίλιες λέξεις» και δεν εννοείτο μέσο ενημέρωσης χωρίς φωτογραφίες.

 

Κάποια στιγμή η ανάγκη για προσωπική έκφραση, για να δω τον κόσμο μου όχι μετά από μια παραγγελία η ανάθεση έργου αλλά από την δική μου διάθεση  να τον ερμηνεύσω, με ξαναγύρισε στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησα. Ξανάρχισα να κάνω φωτογραφία για να εκφραστώ.

 

Αυτό προσέθεσε ικανοποίηση και χαρά στην καθημερινή μου ζωή και νομίζω πως η ελευθερία του να κάνω προσωπική δουλειά έκανε καλό και στον τρόπο που προσεγγίζω το επαγγελματικό κομμάτι αυτής της δουλειάς.

 

Τα προσωπικά μου πρότζεκτ είναι «τα παιδιά μου» που καθρεφτίζουν τα συναισθήματα, τον ψυχισμό και την εικαστική ματιά μου κάθε περιόδου. Λειτουργούν θεραπευτικά για μένα.

 

Μου δίνει επίσης μεγάλη χαρά το ότι υπάρχει μια μεγάλη ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική μου δουλειά και στην επαγγελματική μου δουλειά. Και οι δυο δρόμοι έχουν αποδειχθεί πως είναι ένας: ο τρόπος έκφρασης μέσα από τη φωτογραφία. Έτσι, μετά από τόσα χρόνια, λατρεύω να προσπαθώ για μια ακόμη ωραία φωτογραφία μόδας η διαφήμισης, τόσο όσο λατρεύω να κάνω κλικ πάνω σε θέματα που θα αποτελέσουν το υλικό για μια επόμενη έκθεση.

 

Εν κατακλείδι θα έλεγα πως η αγάπη μου για τη φωτογραφία μου έκανε δώρο μια, συναισθηματικά και πνευματικά, πλούσια ζωή.

 

Info: Ο Τάσος Βρεττός ασχολείται με την φωτογραφία από το 1979, ως επικεφαλής αρχικά του φωτογραφικού τμήματος της εκδοτικής εταιρείας Γραμμή και των εκδόσεων Λαμπράκη. Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι στο περιοδικό Τέταρτο, με πολλά περιοδικά και δισκογραφικές εταιρείες, ενώ έχει εργαστεί σε μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες. Δουλειά του έχει δημοσιευτεί στα περιοδικά Zoom, Creative Camera, Janus κτλ., καθώς και σε αρκετά βιβλία.Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις με πιο πρόσφατη την έκθεση The Hole Argument, ενώ έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές.
 

Photo: Τάσος Βρεττός

Σχετικές ειδήσεις
Σίμων Συλαΐδης: Η τέχνη της Καλλιγραφίας σε αρμονία με τη Φύση
22.07.2016 16:33
Η καλλιγραφία είναι και εικόνα και γράμματα. Θεωρείται το απόλυτο είδος τέχνης. Ο τρόπος με τον οποίο παίρνεις έναν απλό χαρακτήρα και τον μεταμορφώνεις, δίνοντάς του ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο σε κάθε μία πινελιά, το κάνει να φαίνεται σα να μην υπάρχουν όρια στη δημιουργία. To «Urban Calligraphy» είναι η καλλιγραφία που βρίσκεται στο αστικό περιβάλλον. Είναι η καλλιγραφία που δεν παραμένει μόνο σε μία κόλλα χαρτί αλλά αυτή που μπορεί να διαφύγει σε κάποιο μεγαλύτερο καμβά.
Ai Weiwei at Cycladic: Η
22.06.2016 16:06
Αν και ο Ai Weiwei μπορεί να μην χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, ακόμα και για τους λιγότερο μυημένους, η έκθεση του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ξεκινάει ήδη από έξω. Η αφίσα και ο τίτλος προδιαθέτουν για την προσωπικότητα του πιο δημοφιλούς ίσως σύγχρονου καλλιτέχνη παγκοσμίως. Στη φωτογραφία-πορτρέτο της αφίσας, ο Ai Weiwei κοιτάζει έντονα, με εμφανείς τις ουλές που άφησε στο κεφάλι του ο ξυλοδαρμός από τις κινεζικές αρχές το 2009.
Μαργαρίτα Μυρογιάννη: Η παλίνδρομη αρμονία των αντιθέτων
04.03.2016 16:11
«Οι απλοί ποιητές είναι τόσο ξεμωραμένοι όσο κι οι απλοί μεθύστακες, που ζουν σε μια συνεχή ομίχλη, χωρίς να βλέπουν ή να κρίνουν τίποτα καθαρά. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να είναι σπουδασμένος σε μερικές επιστήμες και να έχει ως ένα βαθμό μαθηματικό κεφάλι για να είναι ένας ολοκληρωμένος ποιητής…»
Δημήτρης Τάταρης: Δημιουργική διαδικασία και μοναχικότητα
12.02.2016 14:38
Αυτό που μου προσφέρει η τέχνη, μέσα από την δημιουργική διαδικασία, είναι η μοναχικότητα και όχι η μοναξιά, η απόλυτη χωρίς περιορισμούς ελευθερία έκφρασης.
Depression Era: Κατοίκηση
13.01.2016 11:48
“Αν και η ψυχολογική πίεση συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν στον Άρη, μάλλον δεν αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο θα μπορούσε να ματαιώσει κάθε σχέδιο για τη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη.”