Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Νίκος Μάρκου: Η φωτογραφία χρησιμοποιεί την πραγματικότητα

Νίκος Μάρκου: Η φωτογραφία χρησιμοποιεί την πραγματικότητα
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η φωτογραφία είναι ηα αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά δεν είναι έτσι...

Η έλξη για την φωτογραφία υπήρχε από μικρή ηλικία. Η αρχή έγινε τη δεκαετία του ‘80, όταν ήρθα σε επαφή με ορισμένους φωτογράφους, οι οποίοι είχαν το Φωτογραφικό Κέντρο Αθηνών. Κάποια στιγμή χρειάστηκαν έναν βοηθό. Παρέμεινα κοντά τους επτά χρόνια και χωρίς σχεδόν να το καταλάβω ξεκίνησε η επαγγελματική μου πορεία. Από το 1996 η οπτική μου είναι τοπίο και πόλεις, με έκδηλη την επέμβαση του ανθρώπου.

 

Η ματιά μου έχει εξελιχθεί με τα χρόνια και ελπίζω οι άνθρωποι που βλέπουν την δουλειά μου, να αναγνωρίζουν το προσωπικό μου στίγμα. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι το πως με κάνει να νιώθω. Όλα αυτά τα χρόνια η φωτογραφία με φέρνει σε μία ισορροπία. Είναι μία προσωπική υπόθεση με εμπλεκόμενους εμένα και τον φακό μου. Και μέχρι σήμερα δεν έχω χάσει τη διάθεσή μου να φωτογραφίζω.

 

Σίγουρα έχω αντιμετωπίσει δυσκολίες, όπως το να έχω μία σκέψη και να ψάχνω τον τρόπο να την κάνω εικόνα. Παρόλα αυτά όταν έχεις μία σχετική εμπειρία, νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά είναι πιο εύκολο να παράγεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

Με ρωτάνε αρκετές φορές αν μία φωτογραφία είναι έργο τέχνης. Αυτό το ζήτημα έχει πάψει να με απασχολεί εδώ και καιρό. Θεωρώ ότι οτιδήποτε χρησιμοποιεί ένας άνθρωπος για να εκφραστεί μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα ή να αφήσει το κοινό αδιάφορο. Όπως ένα πίνακας ζωγραφικής δεν είναι απαραίτητο ότι θα σου δώσει κάτι, το ίδιο ισχύει και για μία φωτογραφία αλλά και πάλι τίποτε δεν αποκλείεται.

 

Από ποιον εξαρτάται λοιπόν; Από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, ο οποίος θέλει να εκφράσει τη δική του άποψη χωρίς να ξεχνά ότι επιβάλλεται να αφουγκράζεται τα όσα διαδραματίζονται γύρω του. Δεν έχει νόημα να κάνεις ένα έργο και να μην το καταλάβει κανείς. Δεν μπορούμε να περιοριζόμαστε στο κάλλος του έργου, αλλά να διοχετεύουμε ενέργεια, φόρτιση, συναισθήματα. Κρίνω πως είναι απαραίτητο ο δημιουργός να λαμβάνει υπόψη του και το κοινό και το πως ανταποκρίνεται σε αυτό το κάλεσμα. Δεν έχει σημασία αν το ποσοστό του κοινού που θα κατανοήσει θα είναι 100 ή 10, αλλά να κατανοείς ως δημιουργός ότι το έργο σου προσφέρει σε κάποιον.

 

Σαφώς και η στιγμή της δημιουργίας μιας φωτογραφίας είναι μία σύνθετη διαδικασία, που έχει να κάνει με αυτό που έχεις απέναντι σου και την προσωπική σου κατάσταση. Έχει τύχει να συμβαίνει κάτι και να μην είσαι σε θέση να το αποκρυπτογραφήσεις, να το αξιολογήσεις και να το φωτογραφήσεις γιατί δεν έχεις τη διάθεση. Άλλωστε η διάθεση είναι και η κινητήριος δύναμη για εμένα, που δεν δουλεύω τόσο σκηνοθετικά.

 

Ορισμένοι παλιοί φωτογράφοι θεωρούν πως η μαγεία της φωτογραφίας χάθηκε με την είσοδο των νέων τεχνολογιών. Προσωπικά, πιστεύω ότι το photoshop για παράδειγμα είναι ένα φοβερό εργαλείο αλλά και ένα νόμισμα με δύο πλευρές.

 

Τα πάντα έχουν να κάνουν με τον χειρισμό και το ποσοστό της παρέμβασης και πάνω από όλα πρέπει ο δημιουργός να γνωρίζει τι θέλει να κάνει. Να έχει κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό του.

 

Η φωτογραφία χρησιμοποιεί την πραγματικότητα η οποία όμως δεν είναι αντικειμενική. Υπάρχουν παράγοντες που έχουν να κάνουν με τον κόσμο μας και άλλοι τόσοι που έχουν να κάνουν με το μέσο, τι φακό θα χρησιμοποιήσεις κ.α. Μπορεί το γεγονός που αποθανατίζεται να μην έχει συμβεί ποτέ και ίσως να μην έχει και καμία σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι μπορέσεις να δώσεις κάτι στο κοινό.

 

Info: Ο Νίκος Μάρκου γεννήθηκε το 1959 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μεταξύ άλλων έχει πραγματοποιήσει τις εξής ατομικές εκθέσεις PHOTOESPANA,Aula Cultural Universitaria, Cuenca, Ισπανία (2009), Γκαλερί ΑΔ, Αθήνα (2007), Γκαλερί ΑΔ, Αθήνα (2005), Γαιομετρίες (200), PHOTOSYNKYRIA 2000, Γκαλερί Τερακόττα, Θεσσαλονίκη, Γκάζι, Φωτογραφικό Κέντρο Αθηνών, Αθήνα (1985), Πέραμα, Φωτογραφικό Κέντρο Αθηνών, Αθήνα (1982), ενώ έχει συμμετάσχει επίσης σε πολλές ομαδικές, ανάμεσα στις οποίες: Όψεις της Ελληνικής Φωτογραφίας, Theatre de la Photographie et de l\'Image, Nice (2008), The Athens Effect- Photographic Images in Contemporary Art, Fondazione Mudima, Μιλάνο (2007), Στην Εξοχή – Συλλογή Μπέλτσιου. Σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα στον 21ο αιώνα, Μύλος Ματσόπουλου, Τρίκαλα (2006), OUTLOOK: Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Μπενάκη οδού Πειραιώς (2003), Transphotometafores:   l’espace apollonian, Στρασβούργο, Γαλλία. Τέλος κυκλοφορούν δύο λευκώματα με τη δουλειά του, το COSMOS, εκδόσεις tetarto, 2004 και Geometries, Εκδόσεις Αδάμ (2000).

 

Σχετικές ειδήσεις
Ανταπόκριση από το Βερολίνο / 5 + 1 εκθέσεις
10.11.2016 17:22
Για τον φιλότεχνο περιηγητή του Βερολίνου η εποχή αυτή είναι πυρετώδης. Νέες εκθέσεις ανοίγουν σε μουσεία και γκαλερί, το σημαντικό φεστιβάλ φωτογραφίας του Βερολίνου, ο «Ευρωπαϊκός Μήνας Φωτογραφίας» είναι στον απόηχό του, τα μεγάλα μουσεία έχουν εμπλουτίσει το πρόγραμμα παράλληλων εκδηλώσεών τους. Αν και οι φθινοπωρινές όψεις του Βερολίνου πιθανόν να σας παρασύρουν σε ατελείωτες βόλτες, το κρύο ευνοεί μια στάση σε κάποια έκθεση, σε όποια πλευρά της πόλης κι αν βρίσκεστε.
Ai Weiwei at Cycladic: Η
22.06.2016 16:06
Αν και ο Ai Weiwei μπορεί να μην χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, ακόμα και για τους λιγότερο μυημένους, η έκθεση του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ξεκινάει ήδη από έξω. Η αφίσα και ο τίτλος προδιαθέτουν για την προσωπικότητα του πιο δημοφιλούς ίσως σύγχρονου καλλιτέχνη παγκοσμίως. Στη φωτογραφία-πορτρέτο της αφίσας, ο Ai Weiwei κοιτάζει έντονα, με εμφανείς τις ουλές που άφησε στο κεφάλι του ο ξυλοδαρμός από τις κινεζικές αρχές το 2009.
Ανθρώπινα ίχνη & μορφές στο Μουσείο Μπενάκη
25.05.2016 12:15
Στην έκθεση Ανθρωπογραφές. Η έννοια του εκμαγείου στην τέχνη στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, παρουσιάζονται έργα φοιτητών του εργαστηρίου Γυψοτεχνίας- Χαλκοχυτικής της ΑΣΚΤ. Τα έργα είναι αποτέλεσμα της μαθητείας τους στο εργαστήριο κατά την τελευταία τριετία, υπό την καθοδήγηση του γλύπτη-επίκουρου καθηγητή της ΑΣΚΤ, Μάρκου Γεωργιλάκη.
Βασίλης Γεροντάκος: In praise of dreams
21.03.2016 15:47
Από την πολλή μας αφοσίωση στην πραγματικότητα, ο ουρανός παραμένει ουρανός και η θάλασσα θάλασσα, χωρίς τις προεκτάσεις της δυνατότητας του βλέμματος, σε σημείο που να αντιλαμβανόμαστε την παρουσία τους,άλλος από το χρώμα,άλλος από την λάμψη, αλλά η ουσία τους να μας διαφεύγει.Έτσι το νόημα υποκαθίσταται από μια στερεότυπη αντίληψη μιας ορθολογικής τοποθέτησης.Φτάνουμε στο σημείο λοιπόν, να θεωρούμε δεδομένα και αυτονόητα, όλα αυτά που συνθέτουν την ζωή μας, και τα οποία δεν έχουν αρχή και τέλος αφού είναι ανεκτίμητα.
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».