Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Στεφανία Μιζάρα: Η φωτογραφία δεν πέθανε με το φιλμ. Μετουσιώθηκε

Στεφανία Μιζάρα: Η φωτογραφία δεν πέθανε με το φιλμ. Μετουσιώθηκε
Η τέχνη της φωτογραφίας ωρίμασε-λόγω ηλικίας, εκλαϊκεύτηκε λόγω ψηφιακής εποχής, έγινε εύκολη οπότε ξεγυμνώθηκε από την αίγλη που της έδινε η γνώση της τεχνικής. Μόνο η ιδέα και το concept μπορούν να την ντύσουν τον 21ο αιώνα.

Η προσπάθειαγια κάθε φωτογράφο να μιλήσει ή να γράψει οτιδήποτε ακόμα και για την δουλειά του δημιουργεί άμετρη δυσφορία σε κάθε περίπτωση.

 

Ο κάθε φωτογράφος θεωρεί ότι μιλάει με τις φωτογραφίες του και εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Ούτε η λύση του να απαντήσω σε κάποια ερωτήματα που έθεσαν στην διάθεση μου οι ευγενικοί οικοδεσπότες δεν διευκόλυναν την κατάσταση. Το άρθρο αυτό κρεμόταν σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μου όλη την βδομάδα.

 

Κάνοντας την ψυχανάλυση μου μέσω αυτής της πίεσης θα κάνω κοινωνούς των συμπερασμάτων τους αναγνώστες. Άλλαξα πέντε ή έξι φορές την επόμενη παράγραφο για να μην είμαι καυστική και αντιπαθής αλλά ακόμα έχω δυσκολία.

 

Ξεκίνησα να δουλεύω με περιοδικά πριν από 10 χρόνια. Η διαδικασία της συνεργασίας με περιοδικά αυτή διάβρωσε την οπτική μου και την πίστη μου στην σημασία της δουλειάς μας σε ολοκληρωτικό σχεδόν βαθμό.

 

Χρειάστηκαν σχεδόν 3 χρόνια φωτοψυχανάλυσης-όπως ονόμασα την διαδικασία αυτή για να επανακάμψω ότι και αν σημαίνει αυτό. Αυτό που βρέθηκε στην διαδρομή αυτή είναι η χαρά της δοκιμής, του work in progress.

 

Ζώντας πλέον μόνιμα στην Ελλάδα εδώ και 8 χρόνια-ευτυχώς με μεγάλα και συχνά διαλείμματα για αποστολές δεν μπορώ να έχω έμπνευση παρά μόνο για να γκρινιάξω. Λέω να μη σχολιάσω καλύτερα τη σοβαροφάνεια που διέπει την ελληνική φωτογραφία. Η σοβαροφάνεια συνδυασμένη με μια διάθεση μας να την ντύσουμε με επίσημο ένδυμα μήπως και έρθει κάποιος να νομιμοποιήσει την τέχνη μας σαν, από μόνη της να μην στέκει, μας κάνει να μην προχωράμε καλλιτεχνικά.

 

Μια δουλειά φωτογραφική δεν τελειώνει την στιγμή που τραβάει κάποιος την φωτογραφία. Δεν τελειώνει όταν ολοκληρώσει ο φωτογράφος την επεξεργασία. Στους φωτορεπόρτερ δεν τελειώνει καν όταν δημοσιεύεται. Αυτό είναι μια παντελώς αδιάφορη καλλιτεχνικά διαδικασία, που υπάρχει μόνο για να βιοποριστούμε.

 

Σήμερα πια η φωτογραφία βρίσκει την θέση της όταν ενταχθεί με άλλες εικόνες σε μια ενότητα, όταν ντυθεί με άλλες τεχνικές, θεωρητικές, ή επεξεργασίας ώστε να εκπροσωπεί μια ιδέα, όταν συμπληρωθεί με ήχο, βίντεο ή animation ώστε να ζωντανεύει και να διηγείται μια ιστορία.

 

Η εποχή της μιας τρομερής εικόνας έχει περάσει, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρχουν εξαιρέσεις.

 

Info: Η Στεφανία Μιζάρα σπούδασε βιβλιοθηκονομία, συγκριτική λογοτεχνία και φωτογραφία. Εργάζεται σαν freelance φωτογράφος εδώ και οκτώ χρόνια. Συνεργάζεται στην Ελλάδα και την Γαλλία με περιοδικά και με τα πρακτορεία Corbis και Βloomberg News. Έχει παρουσιάσει δουλειά σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Γαλλία και την Αίγυπτο.

Σχετικές ειδήσεις
Ανταπόκριση από το Βερολίνο / 5 + 1 εκθέσεις
10.11.2016 17:22
Για τον φιλότεχνο περιηγητή του Βερολίνου η εποχή αυτή είναι πυρετώδης. Νέες εκθέσεις ανοίγουν σε μουσεία και γκαλερί, το σημαντικό φεστιβάλ φωτογραφίας του Βερολίνου, ο «Ευρωπαϊκός Μήνας Φωτογραφίας» είναι στον απόηχό του, τα μεγάλα μουσεία έχουν εμπλουτίσει το πρόγραμμα παράλληλων εκδηλώσεών τους. Αν και οι φθινοπωρινές όψεις του Βερολίνου πιθανόν να σας παρασύρουν σε ατελείωτες βόλτες, το κρύο ευνοεί μια στάση σε κάποια έκθεση, σε όποια πλευρά της πόλης κι αν βρίσκεστε.
Ai Weiwei at Cycladic: Η
22.06.2016 16:06
Αν και ο Ai Weiwei μπορεί να μην χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, ακόμα και για τους λιγότερο μυημένους, η έκθεση του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ξεκινάει ήδη από έξω. Η αφίσα και ο τίτλος προδιαθέτουν για την προσωπικότητα του πιο δημοφιλούς ίσως σύγχρονου καλλιτέχνη παγκοσμίως. Στη φωτογραφία-πορτρέτο της αφίσας, ο Ai Weiwei κοιτάζει έντονα, με εμφανείς τις ουλές που άφησε στο κεφάλι του ο ξυλοδαρμός από τις κινεζικές αρχές το 2009.
Νατάσσα Πουλαντζά: Ανασκευάζοντας τον χρόνο
27.05.2016 12:47
Το κύριο εκφραστικό μου μέσο είναι η ζωγραφική, χωρίς να τη δεσμεύω πάντα στις δύο διαστάσεις και στη χρήση κλασικών υλικών και τεχνικών. Συνήθως, ως πρώτη ύλη στη δουλειά μου, χρησιμοποιώ φωτογραφικό υλικό που προέρχεται είτε από «σκηνοθετημένες» λήψεις στον χώρο του εργαστηρίου μου είτε από υλικό το οποίο συλλέγω από τον Τύπο και το διαδίκτυο.
Δημήτρης Τάταρης: Δημιουργική διαδικασία και μοναχικότητα
12.02.2016 14:38
Αυτό που μου προσφέρει η τέχνη, μέσα από την δημιουργική διαδικασία, είναι η μοναχικότητα και όχι η μοναξιά, η απόλυτη χωρίς περιορισμούς ελευθερία έκφρασης.
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».